του Στέφανου Μακρυγιάννη
«Αναλαμβάνουμε μια μεγάλη εθνική προσπάθεια, σε συνεργασία με τους Δήμους, τον ξενοδοχειακό κλάδο και τον ιδιωτικό τομέα για την ουσιαστική αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος των εκπαιδευτικών ιδίως στις τουριστικές περιοχές.» Αυτά δήλωσε η κυρία Ζαχαράκη για τη στέγαση των εκπαιδευτικών. Μαζί με τους Δήμους (δηλαδή άλλο φορέα του αστικού κράτους που επίσης ευθύνεται για το κόστος στέγασης λόγω ανόδου των δημοτικών τελών) και τους μικρούς και μεγάλους ιδιώτες του τουρισμού θα φροντίσουν για τη στέγαση των εκπαιδευτικών.
Η δήλωση προϊδεάζει για το είδος της φροντίδας καθώς έχουμε την εμπειρία ανάλογης σε άλλες κοινωνικές ομάδες. Business as usual με κάποια πλατφόρμα ηλεκτρονική που θα στηθεί και κάποιο voucher χρηματικό ή σε είδος που θα δοθεί – πάντα με αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια – στους/στις εκπαιδευτικούς σε ομηρία που περιφέρονται ως συμβασιούχοι/ες ή νεοδιόριστοι/ες ανά τη χώρα. Ζεστό χρήμα της εργαζόμενης πλειοψηφίας για ξενοδόχους και οικοδόμηση κοινωνικού τάχα προφίλ της Υπουργού που μοιράζει επιδόματα σε «ωφελούμενους/νες» χωρίς να λύνει το πρόβλημα και ενισχύοντας το σπιράλ αύξησης των ενοικίων.
Θυμίζουμε στην κυρία Ζαχαράκη πως είναι η κυβέρνησή της ΝΔ αλλά και όλες οι προηγούμενες που:
- Έχουν καταδικάσει στη φτώχεια εκπαιδευτικούς και το σύνολο της εργαζόμενης πλειοψηφίας και οι πολιτικές τους ευθύνονται τόσο για την γενική ακρίβεια όσο και την ειδική εκτίναξη του κόστους στέγασης σε όλη τη χώρα και όχι μόνο στις τουριστικές περιοχές.
- Αρνούνται να δώσουν τον 13ο-14ο μισθό και να προχωρήσουν σε πραγματικές αυξήσεις στο μισθό με τον πρώτο μισθό εκπαιδευτικού να αρχίζει καθαρά στα 1200 ώστε να μπορεί να ζήσει από τη δουλειά του/της.
- Διατηρούν την κατάσταση ομηρίας και περιπλάνησης για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές-τρίες που αμείβονται με 10 και όχι με 12 μισθούς το χρόνο και αρνούνται την πραγματοποίηση μαζικών ιδρύσεων οργανικών θέσεων για κάθε εκπαιδευτικό έργο και αντίστοιχα τους μόνιμους μαζικούς διορισμούς με μόνη προϋπόθεση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία στις θέσεις αυτές.
- Κατάργησαν επί μνημονίων τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων και τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας που θα μπορούσαν να δώσουν μόνιμη και ουσιαστική λύση στο πρόβλημα με την κατασκευή κοινωνικών δημόσιων κατοικιών. Τώρα αρνούνται να συζητήσουν έστω και την ιδέα της κοινωνικής κατοικίας αλλά ετοιμάζονται πάλι να ταΐσουν ξενοδόχους με τον πλούτο του λαού.
Χρειαζόμαστε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, αιτήματα για 1200 καθαρά με αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, επαναφορά των δώρων (13ου, 14ου μισθού). Κατάργηση ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, μείωση δημοτικών τελών, κατάργηση χρηματιστήριου ενέργειας, πλαφόν στις τιμές ενοικίων ανά τετραγωνικό και όχι επιδόματα που θα οδηγήσουν σε μια ανεξέλεγκτη αύξηση ενοικίων. Δημόσιο πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας υπό κοινωνικό – εργατικό έλεγχο για την οικοδόμηση κατοικιών για τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Επανασύσταση του ΟΣΚ και του ΟΕΚ. Αυτά χρειάζεται να διεκδικήσουμε. Οι εκπαιδευτικοί και κάθε εργαζόμενος/η δεν θέλουμε ταξική ελεημοσύνη. Απαιτούμε να ζούμε αξιοπρεπώς από την εργασία μας και να ελέγχουμε τον πλούτο που παράγουμε.
Πηγή: selidodeiktis.edu.gr
