Το επιτελικό κράτος έχει κάνει την εμφάνισή του και στην εκπαίδευση με ανάλογο τρόπο που δρα και σε άλλους τομείς, όπως π.χ. στην υγεία και αλλού. Έχει επιβάλει ένα επιτελικό “μπάχαλο” λίγο πολύ σε κάθε γωνιά της χώρας, σε κάθε διεύθνση εκπαίδευσης. Τη στιγμή που διαλύονται περί τα 1000 σχολικά τμήματα που λειτουργούσαν κανονικά μεχρι πέρσι, στο βωμό της εξοικονόμησης και των αιματηρών περικοπών, την ίδια στιγμή προκύπτουν υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί τους οποίους αδυνατούν να τοποθετήσουν κάπου οι διευθύνσεις. Με λίγα λόγια προτιμούν να κλείσουν κάποια τμήματα με υπερβάσεις μάλιστα των νομοθετημένων ορίων και να κρατούν υπεράριθμους ισάριθμους εκπαιδευτικούς στα γραφεία της διεύθυνσης, χωρίς να τους τοποθετούν πουθενά. Νόμπελ δημόσιας διαχείρησης λοιπόν αξίζει στο επιτελικό ΥΠΑΙΘΑ που από ότι φαίνεται οι 500εκατοντριάνταπέντε χιλιάδες πλατφόρμες που έχει φτιάξει για το κάθε τι, δεν το έχουν βοηθήσει να κάνει ούτε τα αυτονόητα.
Την ώρα που διατάσει το κλείσιμο 45 τμημάτων(αντιστοιχούν σε 4 δωδεκαθέσια σχολεία που εξαφανίζονται σε μια νύχτα) μόνο σε μία πρωτοβάθμια εκπαίδευση, οδηγώντας σε “σαρδελοποίηση” μαθητών και σε ολέθριες συνέπειες στην ποιότητα του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου, την ίδια στιγμή αδυνατεί να τοποθετήσει υπεράριθμους εκπαιδευτικούς. Υπάρχει λοιπόν αυτή τη στιγμή διεύθυνση Π.Ε. εκπαίδευσης στη Β.Ελλάδα με 17 υπεράριθμους δασκάλους εκ των οποίων τοποθετήθηκαν μόλις 4 σε τμήματα ένταξης. Το φαιδρό είναι ότι στην ίδια διεύθυνση έγιναν περικοπές τμημάτων και ακόμα και σήμερα αρνούνται τη διχοτόμηση τμημάτων που πιάνουν τα προβλεπόμενα όρια. Τι να πει κανείς πραγματικά, από ένα σημείο και μετά δεν υπάρχουν λόγια.
