Του Γιώργου Μακράκη (Προέδρου συλλόγου Θεοτοκόπουλος)
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Αυτή είναι η φράση που περιγράφει την κατάσταση, στα δημόσια σχολεία, σε σχέση με τα οικονομικά και τη διαθεσιμότητα των απαραίτητων υλικών για να λειτουργούν στο πλαίσιο της σχολικής καθημερινότητας. Στο αδιέξοδο αυτό οδηγήθηκαν τα σχολεία μετά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, σε δήμους που έχουν λιγότερες από 100 σχολικές μονάδες. Το επιτελικό κράτος κατάφερε να διαμορφώσει ένα μπάχαλο στους δήμους που καταργήθηκαν οι σχολικές επιτροπές.
Συγκεκριμένα:
▪︎Κανείς δεν ξέρει πώς θα λειτουργεί το σύστημα, ούτε οι υπάλληλοι των τμημάτων παιδείας στην τοπική αυτοδιοίκηση! Καμία ενημέρωση από το Υπουργείο Εσωτερικών, καμία στοιχειώδης οργάνωση!
▪︎Δραστική περικοπή της χρηματοδότησης των σχολείων! Δίνονται σε κάθε σχολείο το «τεράστιο» ποσό των 500 ευρώ! Ωστόσο και γι’ αυτό το ποσό, θα πρέπει να περιμένει το σχολείο να γίνουν οι προκηρύξεις για τους προμηθευτές !
▪︎Φτάσαμε στο σημείο να ωθούνται σε ανταλλακτική οικονομία μεταξύ τους τα σχολεία (κυκλοφόρησε έγγραφο στο διαδίκτυο από σχολείο που έδινε καθαριστικά καθώς είχε περίσσευμα για να πάρει από άλλο σχολείο αυτά που του έλειπαν).
▪︎Το συνολικό έργο που θα καλύπτεται με αυτά τα χρήματα θα είναι λιγότερο γιατί άλλο να βρίσκεις τεχνίτες και να κάνεις τις εργασίες κι άλλο να παίρνει τη δουλειά ένας εργολάβος και να τις υλοποιεί.
Οποιαδήποτε σώφρων και λογική κυβέρνηση θα έφτιαχνε ένα σχέδιο νόμου (είχε άπλετο χρόνο από πέρσι που ανακοινώθηκε ο σχεδιασμός της κατάργησης των σχολικών επιτροπών) και θα καλούσε τους φορείς που τους αφορά σε διαβούλευση για να δει αν είναι λειτουργικό ή τι προβλήματα παρουσιάζει.
Όμως εδώ έχουμε κάτι άλλο, τα σχολεία πετιούνται κυριολεκτικά και μεταφορικά στη θάλασσα της οικονομικής ασφυξίας και καλούνται να επιπλεύσουν. Στην ουσία το δίλημμα που θα αντιμετωπίσει το κάθε σχολείο είναι ή υπολειτουργία ή να χρεώσει τα έξοδα του σχολείου στους γονείς, σε χορηγούς και σε ευεργέτες.
Ως Ενωτική Κίνηση Εκπαιδευτικών-Αυτόνομο Δίκτυο Π.Ε. ζητάμε την άμεση αναστολή της εφαρμογής του νόμου και την επανέναρξη λειτουργίας των σχολικών επιτροπών με παράλληλη διαβούλευση για δημιουργία ενός λειτουργικού και άμεσα εφαρμόσιμου μοντέλου πριν την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς (2025-2026).
Απαιτούμε:
●Αύξηση της χρηματοδότησης των σχολείων για πάγιες ανάγκες και αναλώσιμα.
●Περισσότερες αρμοδιότητες και διαχείριση των κονδυλίων από τις Δ/νσεις των σχολείων, τουλάχιστον για τις άμεσες ανελαστικές ανάγκες χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες και ατέρμονη γραφειοκρατία για τις παραπάνω δαπάνες.
●Άμεσα γενναίο πρόγραμμα επισκευών σχολικών κτιρίων και αγοράς νέου εξοπλισμού και υλικοτεχνικής υποδομής.
