ΕΛΜΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Αρκετής προβολής έτυχε η εξαγγελία του Πρωθυπουργού για την «επιστροφή δύο ενοικίων» σε δημόσιους υπαλλήλους και εκπαιδευτικούς που μισθώνουν σπίτι στην περιοχή που υπηρετούν εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης (!).
Η ανακοίνωση έγινε κατά τη συζήτηση του φετινού κρατικού προϋπολογισμού του 2026 στη Βουλή. Με αυτόν τον τρόπο και με γενικόλογες και αόριστες διακηρύξεις για «έμπρακτη αναγνώριση» του έργου και στήριξης της παρουσίας σε μια περιοχή μακριά από τον μόνιμο τόπο κατοικίας άρχισαν και τελείωσαν και οι φετινές «κυβερνητικές παροχές» για τον κλάδο της εκπαίδευσης.
Την ίδια στιγμή έξω από τη Βουλή, αλλά και από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα, οι αγωνιζόμενοι αγρότες με τα μπλόκα τους, οι εργαζόμενοι όλων των κλάδων, οι φοιτητές και οι εκπαιδευτικοί διαδηλώναμε και αναδεικνύαμε τον άδικο, βαθιά ταξικό, πολεμικό πραγματικά, κρατικό προϋπολογισμό. Έναν προϋπολογισμό που απογειώνει τα αδιέξοδα που ζούμε χιλιάδες εκπαιδευτικοί, είτε μένουμε στις πόλεις, είτε στις «απομακρυσμένες και νησιωτικές περιοχές», που δίνει απλόχερα ζεστό χρήμα, παίρνοντάς το κυριολεκτικά από τις τσέπες μας, και δίνοντάς το στους μεγάλους ομίλους και στις πολεμικές δαπάνες, οι οποίες εκτοξεύονται.
Είναι πολύ χαρακτηριστικό των κυβερνητικών προτεραιοτήτων ότι μόνο το ΥΠΑΙΘΑ έχει προλάβει φέτος να ξοδέψει σχεδόν 100 εκ. ευρώ σε διάφορα «προγράμματα» και μπίζνες με «εργολάβους προγραμμάτων», ενώ τα λεφτά για προσλήψεις χιλιάδων αναπληρωτών, προκειμένου να καλυφθούν τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, δε χάθηκαν, απλά πήγαν στην πολεμική προετοιμασία.
Το θέμα της στέγης και των συνθηκών διαβίωσης δεν έρχεται τυχαία στο προσκήνιο!
Οι εκπαιδευτικοί μέσα από τα σωματεία μας, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχουμε αναδείξει με σημαντικούς αγώνες αλλά και τις σημαντικές πρωτοβουλίες της Δ.Ο.Ε και της ΟΛΜΕ το τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές και νεοδιόριστοι συνάδελφοι, που στηρίζουν σε όλη τη χώρα τα σχολεία αναλαμβάνοντας υπηρεσία.
Έχουμε κάνει γνωστές τις εικόνες ντροπής εκπαιδευτικών να κοιμούνται σε αυτοκίνητα, κάμπινγκ, ακόμα και μέσα στα σχολεία τους, αδυνατώντας να τα βγάλουν πέρα με τους εξευτελιστικούς μισθούς και με την απίστευτη εμπορευματοποίηση της στέγης σε όλη την Ελλάδα. Σπάνε κυριολεκτικά το ένα ρεκόρ μετά το άλλο οι παραιτήσεις χιλιάδων συναδέλφων κάθε χρόνο εξαιτίας αυτής της πραγματικότητας που διαμόρφωσαν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια.
Οι εκπαιδευτικοί με τα σωματεία μας όλα αυτά τα χρόνια έχουμε διεκδικήσει συγκεκριμένα μέτρα και λύσεις από την Κυβέρνηση, τις Περιφέρειες και τους Δήμους, για να εφαρμοστεί και να επεκταθεί το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο στήριξης των όρων διαβίωσης και στέγασης των εκπαιδευτικών, για την εύρεση και χρηματοδότηση στεγαστικών λύσεων, την αξιοποίηση και κατασκευή κτηρίων-κατοικιών, για δωρεάν μετακινήσεις, για επίδομα ενοικίου κ.α. Κυρίως όμως διεκδικούμε και παλεύουμε για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, για επιστροφή των κλεμμένων 13ου-14ου μισθών, του μισθολογικού κλιμακίου 2016-2017, για Συλλογικές Συμβάσεις κλπ.
Αντί αυτών που δικαιούμαστε, στην καλύτερη περίπτωση, ακούμε «λόγια συμπάθειας» για το στεγαστικό πρόβλημα που όλοι αναγνωρίζουν, αφού ο μισθός πια σχεδόν ισοδυναμεί με το ενοίκιο. Όσο για τα «μέτρα στήριξης» τάχα επιστροφής ενοικίου που εξαγγέλθηκαν, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κοροϊδία, αφού εξαιρούν χιλιάδες εκπαιδευτικούς που κατοικούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπως ανακοίνωσε η Κυβέρνηση δια στόματος Πρωθυπουργού. Ο συγκεκριμένος αποκλεισμός αποτελεί ντροπή! Ένας ακόμα απαράδεκτος διαχωρισμός για χιλιάδες συναδέλφους/ισσες που ματώνουν κυριολεκτικά για να βγάλουν πέρα γιατί είτε έρχονται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από άλλες περιοχές είτε εργάζονται εντός αυτών των περιοχών χωρίς να έχουν ιδιόκτητη κατοικία.
Η ουσία βέβαια είναι ότι και η συγκεκριμένη υποτιθέμενη «παροχή» της Κυβέρνησης στην πράξη δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Διότι η ακραία πραγματικότητα που ζουν οι συνάδελφοί μας σε όλη την Ελλάδα, ο «Γολγοθάς» για να καταφέρουν να μπουν και να νοικιάσουν ένα σπίτι για λίγους μήνες, τις περισσότερες φορές δεν αποτυπώνεται σε ένα συμβόλαιο, που πιθανά προσδοκά να το φορολογήσει και αυτό από άλλη μεριά η Κυβέρνηση. Στην πράξη, για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών η υποτιθέμενη επιστροφή δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από λίγα ευρώ, που όχι το ενοίκιο αλλά ούτε τα κοινόχρηστα δεν καλύπτουν.
Ξαναλέμε λοιπόν ακόμα μια φορά στην Κυβέρνηση, το ΥΠΑΙΘΑ. Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες, ούτε «ιθαγενείς» για να μας μοιράζουν «καθρεφτάκια». Δεν ανεχόμαστε άλλο την κοροϊδία και την εξαπάτηση της «κανονικότητάς» τους, τα «ψίχουλα» που βαφτίζουν «στήριξη».
Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τον δίκαιο αγώνα μας, για να μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια. Να δυναμώσουμε τις διεκδικήσεις μας μέσα από τα σωματεία μας, στον δρόμο της σύγκρουσης με την πολιτική που τσακίζει τη ζωή μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, που φέρνει μόνο φτώχεια και πολέμους!
Εδώ και τώρα απαιτούμε:
– 20% αύξηση σε όλους τους μισθούς.
– Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού.
– Υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης.
– Εξασφάλιση δωρεάν στέγης με ευθύνη του κράτους για τους εκπαιδευτικούς που νοικιάζουν ή 300€ μηνιαία επιδότηση ενοικίου, όπου το παραπάνω δεν είναι άμεσα εφικτό.
Επαπειλούμενη Κύηση σε μόνιμες και νεοδιόριστες εκπαιδευτικούς
