Σχολεία που καταρρέουν και εκπαιδευτικοί στο στόχαστρο – Για όλα φταίνε οι δάσκαλοι;
Πέφτουν σοβάδες στις σχολικές αίθουσες, εμφανίζονται υγρασίες, μούχλα, χαλάνε τα καλοριφέρ και οι οροφές στάζουν. Και αντί η συζήτηση να επικεντρώνεται στην κατάσταση των σχολικών κτιρίων και στις ευθύνες για τη συντήρησή τους, στο στόχαστρο βρίσκονται συχνά οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί.
Με αφορμή τις πειθαρχικές διαδικασίες σε βάρος εκπαιδευτικών μετά από περιστατικά σε σχολικές εγκαταστάσεις, τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: Μήπως τελικά οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι υπεύθυνοι για τα πάντα;
Με αυτή τη λογική, στα προγράμματα σπουδών των Παιδαγωγικών Τμημάτων θα πρέπει να προστεθούν η Στατική, η μηχανολογία, τα Ηλεκτρολογικά, τα Υδραυλικά και η Συντήρηση Κτιρίων.
Αυτοαξιολόγηση σχολικών μονάδων: Πώς μπορεί να αξιολογηθεί ένα σχολείο όταν του λείπουν τα βασικά;
PISA 2025: Είναι τελικά αξιόπιστη; Τι πραγματικά μετρά και πώς ο ΟΟΣΑ ερμηνεύει τα αποτελέσματα
Την ίδια στιγμή, ερωτήματα προκαλούν και οι παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου». Όταν σχολεία που ανακαινίστηκαν εμφανίζουν ξανά προβλήματα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμη και περίπου έναν χρόνο μετά τις εργασίες, είναι εύλογο να ζητούνται απαντήσεις για την ποιότητα, την αντοχή και την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων. Οι εργασίες στα σχολικά κτίρια δεν μπορεί να γίνονται για τις εντυπώσεις, αλλά πρέπει να εξασφαλίζουν ουσιαστική και μακροχρόνια βελτίωση των υποδομών.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι εκπαιδευτικοί έχουν παιδαγωγικό και διδακτικό έργο. Οφείλουν να αναφέρουν προβλήματα που εντοπίζουν, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αρμόδιους τεχνικούς και τους φορείς που έχουν την ευθύνη ελέγχου και συντήρησης των σχολικών εγκαταστάσεων.
Η ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών δεν εξασφαλίζεται με την αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων, αλλά με πρόληψη, ποιοτικές εργασίες, συντήρηση και ανάληψη ευθυνών από τους αρμόδιους.
Γιατί, όχι, δεν φταίνε για όλα οι εκπαιδευτικοί!
