Οδηγός Σταδιοδρομίας Νεοδιόριστων
Για εσένα φίλε/η που επιτέλους έγινες ή θα γίνεις μόνιμος εκπαιδευτικός, ακολουθεί ένας σύντομος οδηγός για τη στάση και τη νοοτροπία που μπορείς να υιοθετήσεις και να κάνεις το σχολείο και το μέλλον όλων μας καλύτερο. Δεν πρόκειται για διδαχές ή εντολές, δεν λέμε σε κανέναν τι να κάνει, δεν κάνουμε τους έξυπνους. Είναι η προσωπική μας άποψη, από εκεί και πέρα… ο καθένας επιλέγει πως θα πορευτεί σε αυτή τη ζωή. Τι κάνεις λοιπόν απο δώ και πέρα;
1. Δεν αλλάζεις. Δεν ξεχνάς τον αναπληρωτή που ήσουν κάποτε.
2. Δεν καβαντζώνεις τμήμα πριν έρθουν οι αναπληρωτές στο σχολείο σου. Δεν κάνεις κατάληψη 20χρόνια στην ίδια αίθουσα με την ίδια διακόσμηση.
3. Δεν κάνεις υπερέτη/τρια σου την παράλληλη στήριξη.
4. Δεν αργείς(αλλαγές ώρας κτλ), δεν το παίζεις ιστορία, δε φιδιάζεις επειδή έγινες παλιός.
5.Δεν κλαίγεσαι για να γλιτώσεις γιορτές, εκδρομές κτλ.
6.Δε μετράς αντίστροφα μέχρι να κλείσουν τα σχολεία.
7. Δεν παίρνεις 50 διαφορετικές άδειες(άνευ λόγου) επειδή τόσα χρόνια δε δικαιούσουν ούτε μια. Δεν ανέχεσαι να χώνεις τους συναδέλφους σου και θυμάσαι οτι κάποια παιδιά βασίζονται σε σένα.
8.Επικοινωνείς με τους γονείς πάντα, αλλά και με όρια, τους κάνεις να νιώσουν ότι είσαι μαζί τους και μπορούν να στηρίζονται σε εσένα.
9.Γίνεσαι στήριγμα και παράδειγμα για τους νέους συναδέλφους σου, αλλά ΟΧΙ “μέντορας”(λοχίας) τους. Τους βοηθάς στα πρακτικά, κάνεις γκρουπάκι και δεν τους τρως στα μεταφορικά, ανταλλάσεις απόψεις, υλικό, συμβουλές, αλλά όχι με υφάκι, ούτε για να φλεξάρεις πόσο καλός είσαι.
10. Συμμετέχεις ενεργά στο σύλλογο διδασκόντων, απαιτείς εκεί να παίρνονται ΟΛΕΣ οι αποφάσεις, λες τη γνώμη σου, υπερψηφίζεις αυτό που θέωρείς σωστό και δεν γίνεσαι “αντίλαλος” του διευθυντή σου. Δε λουφάζεις στα δύσκολα, δε σε νοιάζει αν φανείς κακός, δεν απεραντολογείς για λεπτομέρειες. Θυμάσαι ότι δεν είσαι σε group therapy.
10. Κάνεις προγράμματα και δράσεις και επιμορφώσεις κτλ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ τα εντάσεις σε διαδικασίες αξιολόγησης, ΟΥΤΕ τα κυνηγάς για τα μόρια και τη φιγούρα. Το κάνεις συνειδητά για τους μαθητές σου.
11. Γράφεσαι στο σωματείο σου, σύλλογο/ΕΛΜΕ. Δεν τσιγκουνεύσαι τη συνδρομή επικαλούμενος εξυπνάδες.
12. Κάνεις Απεργία/Αποχή από αξιολόγηση, ακολουθείς τις αποφάσεις του συλλόγου/ομοσπονδίας σου. (αλλιώς κάποια μέρα θα φτάσεις να καταλάβεις ότι δεν έγινες μόνιμος ποτέ)
13. Κάνεις απεργίες, συμμετέχεις όπου μπορείς σε κινητοποιήσεις, διεκδικείς καλύτερες συνθήκες για εσένα και τους μαθητές σους. Αμφισβητείς τις συγχωνεύσεις, τα σάπια κτίρια, τα “Δε γίνεται” που σου λένε. Δε συμβιβάζεσαι με τα λίγα.
14. Δε γλείφεις κανέναν. Ούτε ανώτερο ούτε σύμβουλο, ούτε παράγοντες, αιρετούς κτλ. Μαθαίνεις τα δικαιώματά σου, διαβάζεις τη νομοθεσία για ότι σε ενδιαφέρει.
15. Δεν ανέχεσαι γελοίες υποσχέσεις για μικροεξυπηρετήσεις από κανέναν. Δεν ακούς καν φράσεις τύπου “θα σου κανονίσω την τοποθέτηση” θα σου κρύψω το κενό” κτλ. αλλά βάζεις στη θέση τους όποιους τολμήσουν να τις πουν. Απαιτείς τα δικαιώματα σου και την εφαρμογή της νομοθεσίας με διαφάνεια για κάθε ζήτημα.
16. Ενημερώνεσαι για τις εξελίξεις στη δουλειά σου. Δεν ξεχνάς ότι είσαι επιστήμονας. Διαβάζεις για τις νέες μεθόδους, ιδέες, πρακτικές. Δεν έχεις 30χρόνια τις ίδιες φωτοτυπίες.
17. Δουλεύεις έτσι κι αλλιώς πολύ περισσότερο από το διδακτικό σου ωράριο, αλλά εξηγείς στη διεύθυνση ότι κανένας νόμος δεν προβλέπει 8-2 αναγκαστική παραμονή στο σχολικό κτίριο.
18. Χαμογελάς κάθε πρωί(σχεδόν) στο γραφείο, μιλάς και κάνεις χαβαλέ με τους συναδέλφους σου. Δεν κλειδώνεσαι σε μια τάξη στα διαλείμματα και δεν κρύβεσαι πάντα πίσω απο τετράδια προς διόρθωση.
19. Μετά από γιορτές, αργίες κτλ πας ταβέρνα με τους συναδέλφους ή για καφέ(έστω) και δε πετάς δικαιολογίες για να απομονωθείς. Λές σε όλους να συμμετέχουν, δε σου αρέσουν οι κλίκες.
20. Δε σπαμάρεις στην ομάδα viber του σχολείου σου, Δεν πρήζεις τους άλλους για το τι σου είπε η μαμά του Γιαννάκη και πόσο ζωηρός ήταν ο Γιωργάκης. Και τέλος:
21. Διαβάζεις e-wall για να μη σε “τρώνε”, το λες και στους φίλους σου και…
Όλα θα πάνε καλά…
ΥΓ το βασικότερο: Αγαπάς τα παιδιά..
