Στην ομιλία του στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας για την κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, o βουλευτής Κιλκίς και Τομεάρχης Παιδείας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Στέφανος Παραστατίδης, έκανε έναν απολογισμό των πρόσφατων κυβερνητικών πεπραγμένων στο πεδίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αναφέροντας μεταξύ άλλων :

“Η Σύμβασης της Λισαβόνας και της πορείας υλοποίησης ενός ευρωπαϊκού χώρου ανώτατης εκπαίδευσης μας αποκαλύπτει ένα ευρωπαϊκό και διεθνές «σύμπαν» ανώτατης εκπαίδευσης με τεράστια ποικιλομορφία.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει μία στενή σύνδεση του χαρακτήρα των πανεπιστημίων με τις εθνικές κουλτούρες και τις πολιτιστικές ταυτότητες.

Συνεπώς, μπορεί να αποτελεί επιδιωκόμενο στόχο της προσπάθειας αυτής η δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος αναγνώρισης και ο διεθνής συντονισμός των εθνικών συστημάτων εκπαίδευσης και πιστοποίησης προσόντων. 

Το πώς αυτά όμως οργανώνονται αποτελεί εθνική υπόθεση που ανήκει στον σκληρό πυρήνα των κρατικών εξουσιών. 

Δεν επιβάλλει η Σύμβαση της Λισαβόνας το πώς και πόσο θα χρηματοδοτήσουμε τα πανεπιστήμιά μας. 

Δεν επιβάλλει πώς θα τα στελεχώσουμε, πώς και πόσα θα ιδρύσουμε, πώς θα τα αξιολογήσουμε.

Επομένως ήταν εντελώς παραπλανητική η  επίκληση από την πλευρά της Κυβέρνησης των διεθνών υποχρεώσεών μας, για να δικαιολογηθεί η εισαγωγή ενός πολύ συγκεκριμένου μοντέλου ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Ας κάνουμε, λοιπόν, έναν απολογισμό των πρόσφατων κυβερνητικών πεπραγμένων στο πεδίο των πανεπιστημίων. 

Η κυβέρνηση νομοθέτησε και κατά συνέπεια μεταρρύθμισε δύο φορές την τριτοβάθμια εκπαίδευση -τα δύο τελευταία χρόνια. 

Προσέξτε, δύο φορές τα τελευταία δύο χρόνια. Μία με το νόμο Κεραμέως και μία με το νόμο Πιερρακάκη. 

Χρειάστηκαν μόλις δύο χρόνια για να αποδειχθεί ότι ο νόμος Κεραμέως απέτυχε. 

Το μοντέλο διοίκησης των πανεπιστημίων αποδείχθηκε ανεφάρμοστο, αφήνοντας ακέφαλες τις διοικήσεις. 

Η πανεπιστημιακή αστυνομία αποδείχθηκε ανεφάρμοστη, με τους περίπου χίλιους προσληφθέντες να μετακινούνται σε άλλες υπηρεσίες. 

Ενώ, 85 από τα 89 άρθρα του νόμου Πιερρακάκη που αφορούσαν το δημόσιο πανεπιστήμιο, ήταν τροποποιήσεις του νόμου Κεραμέως. 

Όμως, με τόσες τροποποιήσεις η ειλικρινής και ευθεία ομολογία θα ήταν: «Συγγνώμη. Αποτύχαμε. Αλλάζουμε».

Παρότι όμως ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόσο σύντομη κατάρρευση μίας εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, όπως αυτή του νόμου-πλαισίου της κας Κεραμέως, φαίνεται πως ο κος Πιερρακάκης διεκδικεί να καταρρίψει και αυτό το ρεκόρ με την κατάρρευση του δικού του νόμου σε συντομότερο χρόνο.

Ήδη έχουν καταπέσει όλα τα βασικά επιχειρήματα και οι ισχυρισμοί αλλά και τα επικοινωνιακά τρικ της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Το πρώτο ισχυρό επιχείρημα της κυβέρνησης ήταν ότι ικανοποιεί ένα ώριμο κοινωνικό αίτημα και για αυτό έχει την κοινή γνώμη με το μέρος της. 

Πράγματι, αρχικά στις  δημοσκοπικές έρευνες, υπήρχε θετική αποτύπωση του νομοσχεδίου με τον τρόπο που το  παρουσίαζε η κυβέρνηση. 

Αναφέρω ενδεικτικά την Metron Analysis, όπου το 52% ήταν υπέρ του νομοσχεδίου και το 45% ήταν κατά. 

Αν δούμε όμως τις μετρήσεις της ίδιας εταιρίας μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, έχουμε μία θεαματική ανατροπή:
42% υπέρτουνομοσχεδίουκαι 53% κατάτουνομοσχεδίου. 

Μετά, λοιπόν, την αποκαλυπτική δημόσια συζήτηση, την αντιπαράθεση στη βουλή κατά την ψήφιση του νόμου, έχουμε πλήρη αλλαγή στάσης της κοινής γνώμης για τον συγκεκριμένο νόμο, με αντιστροφή 18 ολόκληρων μονάδων!

Προφανώς αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο « ξεχάστηκε» εντελώς στην καμπάνια της ΝΔ αυτή η εμβληματική «μεταρρύθμιση» στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

Δεύτερον, η  προγραμματική σας θέση περί ιδιωτικών κερδοσκοπικών πανεπιστημίων καμουφλαρίστηκε με τον όρο «μη κερδοσκοπικά», μήπως και περάσει  από το ΣτΕ και για να εξαπατηθούν οι πολίτες ότι όντως η μεταρρύθμιση έχει μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα. 

Όμως η πολιτική απαιτεί γενναιότητα. Και η δημοκρατία προϋποθέτει πειθώ. Στην πολιτική δεν επιβιώνεις με εφήμερα τρικ. Βγαίνεις μπροστά και παρουσιάζεις τις πραγματικές σου προθέσεις και θέσεις και προσπαθείς να τις καταστήσεις πλειοψηφικές.

Εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, δεν κρυφτήκαμε μονάχα πίσω από την αντισυνταγματικότητα του νόμου. Θέσαμε εξαρχής ιδεολογικά τη διαίρεση κερδοσκοπικά/μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια και αναδείξαμε την προσπάθεια καμουφλάζ της κυβέρνησης. 

Ένα μήνα μετά και ελάχιστες ημέρες πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου, η επιστημονική υπηρεσία της βουλής υιοθέτησε ακριβώς τις θέσεις μας και έθεσε το ζήτημα μη διασφάλισης του κερδοσκοπικού χαρακτήρα της μεταρρύθμισης. 

Σήμερα, η επιτροπή ανταγωνισμού έχει ήδη εγκρίνει σε δύο αμιγώς κερδοσκοπικές δομές, μία πανεπιστημιακή και ένα fund, τη δυνατότητα ίδρυσης πανεπιστημίου στην πόλη των Αθηνών. 

Τελικά,  ποιος έλεγε την αλήθεια και ποιος όχι στη συζήτησή τότε στη βουλή;

Τρίτον, υποτίθεται ότι μεγάλα πανεπιστήμια ήταν έτοιμα και αδημονούσαν να ψηφιστεί ο νόμος για να σπεύσουν να επενδύσουν στη χώρα μας, μέσω παραρτημάτων! Αν γκουγκλάρει κανείς, θα βρει πολλά δημοσιεύματα από φίλα διακείμενα ΜΜΕ μετά από σχετικές κυβερνητικές διαρροές, με αναφορές στο Χάρβαρντ, το Γέιλ, την Οξφόρδη κτλ. 

Τι έγιναν τα παραρτήματα; έρχονται με το πλοίο της γραμμής και καθυστερούν; 

Τους έπιασε κάποια φουρτούνα στον Ατλαντικό; 

Θα έρθουν το επόμενο διάστημα;

Υπάρχει σήμερα το ενδεχόμενο κάποιο έστω από αυτά τα  πανεπιστήμια να λειτουργεί στην χώρα μας τον Σεπτέμβριο του ’25, όπως είχε εξαγγελθεί; 

Τέταρτον και σημαντικότερο, δεσμευτήκατε ότι αυτή η μεταρρύθμιση αφορά κατά προτεραιότητα το δημόσιο πανεπιστήμιο και την ενίσχυσή του.

Σήμερα, υπάρχει κάποιος σε κάποια πανεπιστημιακή αίθουσα, κάποιος στη χώρα, που να θεωρεί ότι ενισχύθηκε ή απελευθερώθηκε από τη γραφειοκρατία και τις αγκυλώσεις του το ελληνικό πανεπιστήμιο;

Τελικά, μόλις  λίγους μήνες μετά ο πολυδιαφημισμένος «νόμος – τομή» για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση,  υπάρχει ο κίνδυνος να αποδειχθεί ένας νόμος-φούσκα.

Σε αντίθεση με εσάς, το ΠΑΣΟΚ, καταθέσαμε  πλήρως τεκμηριωμένη πρόταση για τα μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. 

Τεκμηριώσαμε την ιδεολογική διαίρεση προόδου/συντήρησης, παρουσιάζοντας τα παραδείγματα της Κύπρου και της Σκανδιναβίας, ως δύο εκ διαμέτρου αντίθετα εκπαιδευτικά συστήματα στη βάση της παιδείας ως δημοσίου αγαθού και όχι μίας εμπορεύσιμης υπηρεσίας. 

Διατυπώσαμε τη δική μας πρόταση, με  όλους τους όρους και προϋποθέσεις συνύπαρξης δημοσίων και μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων· προσέξτε, δεν είναι αντιγραφή κάποιου μοντέλου, πχ δεν υπάρχουν στη Σκανδιναβία ή σε άλλες περιοχές της Ευρώπης όροι αξιολόγησης και αδειοδότησης, όροι αποκέντρωσης -δική μας πρόταση είναι.

Παρουσιάσαμε συγκεκριμένη πρόταση για την πραγματική ενίσχυση των δημοσίων πανεπιστημίων. 

Γιατί το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την ευθύνη και την πρωτοβουλία να παρουσιάσει μία εναλλακτική πρόταση, όχι να στέκεται ανάμεσα στα Ναι μεν αλλά και τα ΟΧΙ με προσκόμματα απλά για να μην ταυτιστεί με την κυβέρνηση. 

Και κάτι τελευταίο αλλά εξαιρετικά σημαντικό:

αςυποθέσουμε ότι ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας δεν ήταν καμουφλάζ καιπράγματι η ΝΔ έγινε ξαφνικά θιασώτηςτουμηκερδοσκοπικούχαρακτήρατωνπανεπιστημίωνστηχώρα. 

Δεσμεύεται η κυβέρνηση , σήμερα,  για τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα των μη κρατικών ΑΕΙ στην επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος; Ναι ή όχι;

Διότι, προσέξτε:

Αν η ΝΔ ταχθεί υπέρ του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στην αναθεώρηση, θα στείλει ένα καθαρό μήνυμα στις επιχειρήσεις που ετοιμάζονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, με κρυφή επιδίωξη το κέρδος, ότι οι επενδύσεις τους δεν θα μπορέσουν τελικά να λειτουργήσουν στη χώρα μας, αφού θα είναι εκτός και της νέας συνταγματικής ρύθμισης. 

Επιπρόσθετα, θα έχει καταστήσει σαφές στους πολίτες ότι ο νόμος της κυβέρνησης δεν είναι, όπως εμείς ισχυριζόμαστε, κεκαλυμμένο κερδοσκοπικό όχημα διευθέτησης συμφερόντων υπέρ επιχειρήσεων που, όπως αποδείχθηκε, είχαν προνομιακή πρόσβαση στο περιεχόμενο της νομοθετικής παρέμβασης και επένδυσαν πριν ακόμη έρθει το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Αν δεν απαντήσει θετικά, θα είναι πλέον σαφές –όπως εξαρχής έχουμε προειδοποιήσει άλλωστε– ότι εξαπάτησε τους πολίτες. 

Όμως υπάρχει κάτι χειρότερο: η ΝΔ να μη στοχεύει στην αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά σε ένα νέο τοπίο χωρίς ρυθμίσεις, όπου θα έχουν αναπτυχθεί συγκεκριμένες και περιορισμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές. Εμείς λέμε και σήμερα,  όπως κάνουμε με συνέπεια τα τελευταία 20 χρόνια, τη δέσμευση μας ότι με προϋπόθεση τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα των ΑΕΙ θέλουμε την αναθεώρηση του 16. Η κυβέρνηση τι λέει;»

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Τι ισχύει; Μύθοι, ανακρίβειες και υπερβολές.