Οι πόλεις έχουν ήδη φορέσει τα γιορτινά τους. Τα φωτάκια ανάβουν κάθε απόγευμα, τα σχολεία μας είναι στολισμένα, οι μαθητές μας μιλούν για δώρα, παραστάσεις και χριστουγεννιάτικες πρόβες.
Για τους τρίτεκνους εκπαιδευτικούς όμως, πίσω από αυτή τη λαμπερή εικόνα υπάρχει μια σιωπηλή αγωνία:
οι γιορτές πλησιάζουν… αλλά για εμάς και τα παιδιά μας μοιάζουν ξανά μισές.
Η αλήθεια είναι δύσκολη:
φέτος, όπως όλα δείχνουν, ο Άγιος Βασίλης θα προσπεράσει ξανά τους τρίτεκνους εκπαιδευτικούς.
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Τρίτεκνων Εκπαιδευτικών «Η Σοφία», που ιδρύθηκε πριν έναν χρόνο, αγωνίζεται από την πρώτη στιγμή αδιάκοπα, συντονισμένα, με αξιοπρέπεια.
Έχουμε συναντήσει υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς. Έχουμε καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις και στοιχεία.
Κάναμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να ακουστεί η φωνή μας.
Και εξακολουθούμε να ζητάμε, επίμονα αλλά με σεβασμό, συνάντηση με τον Πρωθυπουργό.
Κι όμως, η πόρτα παραμένει κλειστή.
Η απογοήτευση είναι έντονη, αλλά δεν έχουμε κουραστεί.
Ούτε πρόκειται ποτέ να σταματήσουμε να ζητάμε το αυτονόητο:
να μπορούμε να μεγαλώνουμε τα τρία παιδιά μας με αξιοπρέπεια και παρουσία.
Την ίδια στιγμή η Ελλάδα βιώνει μια δημογραφική πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί:
- Από 11,1 εκατ. κατοίκους το 2011, η χώρα βρίσκεται περίπου στα 9,9 εκατ. το 2024.
- Ο δείκτης γονιμότητας έχει καθηλωθεί στο 1,3, μακριά από το όριο αναπλήρωσης των 2,1.
- Περισσότερα από 700 σχολεία δεν λειτούργησαν φέτος λόγω έλλειψης μαθητών.
- Στα δημοτικά, ο μαθητικός πληθυσμός έχει μειωθεί κατά πάνω από 110.000 παιδιά την τελευταία δεκαετία.
Κι όμως, ακόμη και τώρα, οι οικογένειες που κράτησαν ζωντανή την επιλογή των τριών παιδιών αντιμετωπίζονται σαν να μην υπάρχουν.
Οι τρίτεκνοι εκπαιδευτικοί συχνά υπηρετούμε μακριά από τα σπίτια μας — με παιδιά που μάς ρωτούν «Γιατί πρέπει να φύγεις μετά τα Χριστούγεννα; Γιατί πάντα φεύγεις;» και γονείς που προσπαθούν μόνοι να κρατήσουν την οικογένεια ενωμένη.
Κι όλα αυτά για ένα αίτημα που δεν ζητά επιδόματα, χρήματα ή προνόμια.
Ζητάμε μια λύση χωρίς κανένα κόστος για την Πολιτεία:
την ένταξή μας στις ειδικές κατηγορίες μεταθέσεων και αποσπάσεων, όπως ήδη προβλέπεται για άλλες κατηγορίες εργαζομένων με αυξημένες οικογενειακές ανάγκες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το αίτημά μας έχει και τη γραπτή στήριξη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που αναγνωρίζει τον κρίσιμο ρόλο της τρίτεκνης οικογένειας στη δημογραφική ανασυγκρότηση.
Κι όμως, παρά τη θεσμική υποστήριξη, παρά τα δεδομένα, παρά έναν χρόνο αδιάκοπου αγώνα, παραμένουμε στην αναμονή.
Φέτος, ο Άγιος Βασίλης μπορεί να μας προσπεράσει για άλλη μια φορά.
Αλλά εμείς δεν παραιτούμαστε. Δεν κουραστήκαμε.
Και δεν θα σταματήσουμε ποτέ να ζητάμε αυτό που κάθε κοινωνία οφείλει στους γονείς της: δικαιοσύνη, ανθρώπινη στήριξη και ισότητα.
Ζητάμε:
- Εξίσωση τρίτεκνων με πολύτεκνους.
• Ένταξη των τρίτεκνων εκπαιδευτικών στις ειδικές κατηγορίες μεταθέσεων και αποσπάσεων.
Χωρίς κόστος.
Χωρίς γραφειοκρατία.
Χωρίς δικαιολογίες.
Μόνο με ανθρωπιά.
Μόνο με σεβασμό στην οικογένεια και στα παιδιά μας.
Και στο τέλος, μένει μόνο ένα ερώτημα:
