ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ: ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ
Το 2026 φέρνει αναθεώρηση συντάγματος και, μαζί, μια πρόταση που μοιάζει με σφαλιάρα στη Δημοκρατία: η κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Η κυβέρνηση μιλάει για «εκσυγχρονισμό», αλλά δεν λέει ούτε λέξη για το τι θα την αντικαταστήσει. Συμβασιούχοι; Μετακλητοί; Ή απλώς μία διοίκηση υποταγμένη στην εκάστοτε πολιτική εξουσία;
Η εύκολη λύση: φορτώνουμε τους Δημοσίους Υπαλλήλους
Όταν οι πολιτικές αποτυγχάνουν, οι υπάλληλοι του Δημοσίου γίνονται ο αποδιοπομπαίος τράγος. Ο «κακός» δημόσιος υπάλληλος και η μονιμότητά του χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία για όλα τα αδιέξοδα. Κι έτσι η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει την κοινωνία να γίνει σύμμαχός της στην κατάργηση μιας θεμελιώδους δημοκρατικής κατάκτησης.
115 Χρόνια Δημοκρατικής Κατάκτησης
Η μονιμότητα καθιερώθηκε το 1911 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Στόχος: Δημόσια Διοίκηση ανεξάρτητη, θεσμική, απαλλαγμένη από κομματικές πιέσεις. Χωρίς αυτήν, το κράτος κινδυνεύει να ξαναγίνει λάφυρο των εκάστοτε κυβερνώντων – σύγχρονες πλατείες Κλαυθμώνος μας περιμένουν.
Το Δημόσιο δεν φταίει, οι λύσεις φταίνε
Φυσικά, υπάρχουν δυσλειτουργίες: καθυστερήσεις, γραφειοκρατία, ελλιπής στελέχωση. Αλλά η κατάργηση της μονιμότητας δεν τις λύνει. Αυτό που χρειάζεται είναι:
Στήριξη των δομών και αξιοκρατική στελέχωση
Συνεχής εκπαίδευση και επιμόρφωση
Περιορισμός της πολυνομίας και της γραφειοκρατίας
Αξιοπρεπείς αποδοχές και πλήρης διαφάνεια
Οι επίορκοι υπάλληλοι πρέπει να απομακρύνονται άμεσα – αλλά αυτό δεν δίνει κανένα δικαίωμα να στοχοποιείται όλο το Δημόσιο.
Η μονιμότητα δεν είναι εμπόδιο, είναι η προϋπόθεση για κράτος δικαίου. Χωρίς αυτήν, ο πολίτης γίνεται θύμα των κομματικών παιχνιδιών. Η υπεράσπισή της δεν αφορά μόνο τους Δημοσίους Υπαλλήλους – αφορά όλους μας.
Με τροπολογίες εξπρές λύνουν τα δικά τους ζητήματα, ενώ για τον 13ο και 14ο μισθό περιμένουμε εδώ και 8 μήνες. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να περιμένει.
Θα αφήσουμε τη Δημόσια Διοίκηση να γίνει εργαλείο πολιτικής ή θα τη διατηρήσουμε ως θεσμικό ανάχωμα στη φαυλότητα; Η απάντηση θα κρίνει το μέλλον μας – όχι μόνο των υπαλλήλων, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας.
