Όταν η Πολιτεία Γυρίζει την Πλάτη στους Γονείς ΑμεΑ
Σε μια εποχή όπου η ανθρωπιά και η στήριξη σε ευάλωτες ομάδες θα έπρεπε να αποτελούν προτεραιότητα, η πρόσφατη επεξήγηση της εγκυκλίου του Υπουργείου Παιδείας για τις μεταθέσεις των εκπαιδευτικών καταδεικνύει την αδικία που υφίστανται οι γονείς παιδιών με αναπηρίες. Η απόφαση αυτή έρχεται να προσθέσει στους κατ’ εξαίρεση μετατιθέμενους εκπαιδευτικούς και όσους εργάζονται στη ραδιοτηλεόραση της ΕΡΤ, αφήνοντας εκτός όμως τους γονείς ΑμεΑ που διορίστηκαν τα έτη 2021 και 2022.
Η απόφαση αυτή δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και απάνθρωπη. Ο γονέας ενός παιδιού με σοβαρή αναπηρία, που χρειάζεται εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα, αναγκάζεται να παραμείνει σε περιοχές μακριά από τα κέντρα που παρέχουν την απαιτούμενη ιατρική περίθαλψη, χωρίς να του δίνεται το δικαίωμα να μετατεθεί. Αντίθετα, εργαζόμενοι σε άλλες θέσεις, όπως στη ραδιοτηλεόραση, έχουν αυτό το προνόμιο, προκαλώντας ερωτήματα για τα κριτήρια και τη λογική που εφαρμόζει το Υπουργείο.
Η εξήγηση αυτής της απόφασης παραμένει ασαφής, καθώς δεν έχει δοθεί καμία επαρκής αιτιολόγηση. Όμως, είναι προφανές ότι τα «ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται», όπως και το φαινόμενο της προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων, τη στιγμή που γονείς με παιδιά που χρειάζονται αυξημένη φροντίδα και ειδική ιατρική παρακολούθηση παραμερίζονται. Το σκεπτικό πίσω από τέτοιες αποφάσεις δημιουργεί ένα αίσθημα αδικίας και εμπαιγμού, με το κοινό να αναρωτιέται αν η ανθρωπιά και η δικαιοσύνη έχουν χάσει τη σημασία τους.
Αξίζει να σημειωθεί πως ακόμα και ο Στρατός, ένας θεσμός που παραδοσιακά δεν φημίζεται για την ευελιξία του, κρατά πιο ανθρώπινη στάση σε τέτοια ζητήματα. Παρέχει στις οικογένειες του προσωπικού του τις αναγκαίες μεταθέσεις, όταν υπάρχει ανάγκη για την υγεία και την επιβίωση των παιδιών τους. Σε αντίθεση, το Υπουργείο Παιδείας επιμένει στη σκληρή, απάνθρωπη και -σε ορισμένες περιπτώσεις- παράνομη στάση του.
Οι αδικίες του Υπουργείου Παιδείας απέναντι στους γονείς παιδιών με αναπηρίες συνεχίζουν να προκαλούν οργή και απογοήτευση. Η έλλειψη ουσιαστικής στήριξης στις πιο ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας μας υπονομεύει τις αρχές της ισότητας και της δικαιοσύνης που θα έπρεπε να διέπουν κάθε σύγχρονη κοινωνία. Η πολιτική αυτή, εκτός από άδικη, θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία των παιδιών με αναπηρίες και είναι επιτακτική η ανάγκη να αναθεωρηθεί άμεσα.
Οι γονείς ΑμεΑ δεν ζητούν προνόμια, αλλά το αυτονόητο δικαίωμα να είναι κοντά στα παιδιά τους όταν αυτά το χρειάζονται περισσότερο. Το Υπουργείο Παιδείας, ωστόσο, συνεχίζει να αγνοεί αυτό το δικαίωμα, προωθώντας αποφάσεις που όχι μόνο είναι ακατανόητες, αλλά στερούνται και στοιχειώδους ανθρωπιάς.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΜΕΑ
Οδηγός για τον νέο Αναπληρωτή και Νεοδιόριστο εκπαιδευτικό 2024
