Το κουδούνι χτύπησε ξανά σήμερα στα σχολεία των Χανίων, σηματοδοτώντας την αρχή μιας νέας σχολικής χρονιάς γεμάτης χαμόγελα, φωνές παιδιών και ανυπομονησία για καινούριες εμπειρίες. Όμως, για τη μικρή Μέιμπελ Αργυρώ, η χαρά της επιστροφής στο σχολείο έμεινε όνειρο.
Η Μέιμπελ, ένα κοριτσάκι με εγκεφαλική παράλυση, δεν μπόρεσε να καθίσει στο θρανίο της στο Νιο Χωριό Αποκορώνου. Κι αυτό όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί δεν υπήρχε δίπλα της το απαραίτητο βοηθητικό προσωπικό που θα τη στήριζε στις μετακινήσεις της μέσα στον χώρο του σχολείου.
Την ώρα που οι φίλοι και συμμαθητές της παίζουν, γελούν και μαθαίνουν, εκείνη μένει στο σπίτι της, αποκλεισμένη από μια εμπειρία που κάθε παιδί δικαιούται: το δικαίωμα στη μάθηση, στη χαρά και στην κοινωνικότητα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η μικρή έρχεται αντιμέτωπη με αυτό το εμπόδιο. Και πέρυσι, όταν η καθηγήτριά της πήρε άδεια εγκυμοσύνης, η μητέρα της χρειάστηκε να πηγαίνει στο σχολείο για να εξασφαλίσει ότι το παιδί της θα μπορέσει να παρακολουθήσει τα μαθήματα.
Φέτος, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Μέιμπελ, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, υψώνει τη δική της μικρή αλλά δυνατή φωνή προς την Υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη:
«Κυρία Ζαχαράκη, πάλι δεν έχω βοηθό κι έχω πρόβλημα που δεν μπορώ να πάω σχολείο».
Ένα παιδί ζητά το αυτονόητο: να μπορεί να βρίσκεται στο σχολείο μαζί με τους συμμαθητές του, να μάθει, να παίξει, να νιώσει ισότιμο μέλος της σχολικής κοινότητας.
Η περίπτωση της μικρής Μέιμπελ δεν είναι μεμονωμένη· είναι μια υπενθύμιση πως πίσω από κάθε αριθμό και κάθε έλλειψη προσωπικού υπάρχουν ζωές παιδιών, όνειρα και χαμόγελα που δεν πρέπει να στερηθούν.
πηγή – zarpanews
