Ξαφνικά λοιπόν τέσσερα χρόνια μετά τους πρώτους διορισμούς, μεγάλη εβδομάδα του 2024, εμφανίζεται στην επικαιρότητα η είδηση ότι μονιμοποιήθηκαν μια χούφτα νεοδιόριστοι, υποτίθεται μετά από την αξιολόγησή τους. Προφανώς ακόμα και τόσα χρόνια μετά, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας εμμονικά συνεχίζει και επιμένει να χρησιμοποιεί τις διαπιστωτικές πράξεις μονιμοποίησης ως επικοινωνιακό όπλο, στο αδιέξοδο αφήγημά της που συνοψίζεται στο “κάτσε να αξιολογηθείς και εγώ θα σου δώσω το τυράκι της μονιμοποίησης”. Προφανώς επιδιώκει να δημιουργήσει ένα κλίμα δήθεν οικουμενικής συμμετοχής στην αξιολόγηση που επιβραβεύεται μάλιστα, σε συνδυασμό με τους εξόφθαλμα εκτός τόπου και χρόνου ισχυρισμούς της υφυπουργού στις αρχές Απριλίου που έλεγε ότι σπεύδουν ευτυχισμένοι και ικανοποιημένοι οι πάντες να αξιολογηθούν(Θυμηθείτε: Μεγάλη η συμμετοχή στην Απεργία/Αποχή, παρά την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων με αστεία νούμερα).
Όμως στο άκουσμα και μόνο της είδησης οι έχοντες μια γνώση, καταλαβαίνουν αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. Πως ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση κάποιων, χωρίς να υπάρχουν καν επόπτες ποιότητας της εκπαίδευσης; Αφού η ύπαρξη τους είναι απαραίτητη, ώστε σύμφωνα με την ίδια την υπουργική απόφαση 9950/ΓΔ5/2023(Δείτε εδώ την υπ.απόφαση), άρθρο 11 παράγραφος 8 “Η ορθή εφαρμογή και τήρηση της παρ. 7 από τους αξιολογητές ελέγχεται και επιβεβαιώνεται από τον Επόπτη Ποιότητας της Εκπαίδευσης ή τον Περιφερειακό Επόπτη Ποιότητας της Εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης ή της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης αντίστοιχα, στην περιοχή ευθύνης της οποίας υπάγεται η σχολική μονάδα ή η εκπαιδευτική ή υποστηρικτική υπηρεσία ή δομή, στην οποία υπηρετούν οι εκπαιδευτικοί ή τα μέλη του Ε.Ε.Π. ή του Ε.Β.Π. που αξιολογήθηκαν...”. Δηλαδή η υπουργική απόφαση απαιτεί τη συμμετοχή των εποπτών ποιότητας, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία αξιολόγησης κάποιου. Όμως όπως είναι γνωστό αυτή τη στιγμή ΔΕΝ υπάρχουν επόπτες ποιότητας!
Πως όμως οι διευθύνσεις εκπαίδευσης προχώρησαν σε κάποιες-ελάχιστες μονιμοποιήσεις, ισχυριζόμενες ότι αυτές είναι λόγω ολοκλήρωσης αξιολόγησης; Η απάντηση είναι ότι ακολούθησαν την τελευταία εγκύκλιο του υπουργείου. Πιο συγκεκριμένα, στις 25 Απριλίου με υπογραφή Γενικού Γραμματέα, στέλνεται στις διευθύνσεις η εγκύκλιος με τίτλο: “Διευκρινίσεις σχετικά με τη μονιμοποίηση εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης”(Δείτε το έγγραφο Εδώ). Εκεί λοιπόν παρόλο που υπάρχει αναφορά στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, περιέργως παραλείπεται(;) η αναφορά στην υπουργική απόφαση 9950/ΓΔ5/2023 με τίτλο: “Ρύθμιση ειδικότερων και λεπτομερειακών θεμάτων σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών…”.
Οπότε προκύπτουν τα πολύ εύλογα ερωτήματα:
- Ίσχύει η υπουργική απόφαση 9950/ΓΔ5/2023;
- Ισχύουν όλα όσα προβλέπονται σε αυτήν ή αναθεωρήθηκαν κάπως; Ή μήπως πολιτεία μπορεί και να μην τα εφαρμόζει;
- Οι εγκύκλιοι που εκδίδονται και υπογράφονται περιλαμβάνουν και λαμβάνουν υπόψη το σύνολο της υπάρχουσα νομολογίας ή χρησιμοποιούν ότι τους βολεύει κάθε φορά κατά την περίσταση;
- Τελικά οι επόπτες ποιότητας εμπλέκονται στην αξιολόγηση ή όχι;
- Γιατί βιάζεται τόσο πολύ το υπουργείο; Μόνο 4 χρόνια κρατάει υπό τον ψευδοεκβιασμό της μονιμοποίησης τους νεοδιόριστους, έχει άλλα 30 μέχρι να βγουν στη σύνταξη, όποτε θα προλάβει-μάλλον-να τους εκδώσει μια πράξη μονιμοποίησης.
- Μήπως θέλει να δημιουργήσει εντυπώσεις, να αυξήσει τη συμμετοχή στην αξιολόγηση, να δείξει πόσο καλό κάνει ο επιθεωρητισμός; Αφού ορίστε οδηγεί σε μονιμοποίησή;
Όμως όπως έχει ειπωθεί, οι νεοδιόριστοι ξέρουν ήδη πολύ καλά ότι η αποδοχή της αξιολόγηση ΔΕΝ οδηγεί στη μονιμότητα, αλλά ακριβώς στο αντίθετο. Είναι η αποδοχή ότι η εργασία και η μονιμοποίηση είναι πια υπό τη διαρκή αίρεση/αμφισβήτηση του εκάστοτε αξιολογητή και αντιστέκονται συλλογικά συμμετέχοντας κατά χιλιάδες στην Απεργία/Αποχή. Γιατί ξέρουν ότι οι δύο τελευταίες πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου παιδείας εργαλειοποιούν ένα νομικό απολίθωμα, την διαπιστωτική πράξη μονιμοποίησης, για να επιβάλουν τον επιθεωρητισμό. Οι νεοδιόριστοι γνωρίζουν ότι είναι όλοι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι με πλήρη δικαιώματα και δεν έχουν ανάγκη καμία άλλη διοικητική πράξη, ξέρουν ότι κανένας ΔΕΝ έχει κανένα λόγο να περιμένει τη διαπιστωτική πράξη μονιμοίησης, καθώς είναι μια παρωχημένη διαδικασία χωρίς κανένα νόημα και χρησιμότητα. Όμως απαιτούν από το υπουργείο και το έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψη, να αφήσει τα τακτικιστικά παιχνίδια και έστω για συμβολικούς λόγους, να εκδώσει αυτοδίκαια όλες τις μονιμοποιήσεις και των 28.000 νεοδιόριστων, πρωτού εκδοθούν οι αποφάσεις των δικαστικών προσφυγών των νεοδιόριστων και εκτεθεί περαιτέρω. Θα είναι μια ελάχιστη συμβολική αναγνώριση στο έργο των ανθρώπων που δούλεψαν επί δεκαετίες ως αναπληρωτές με μηδενικά εργασιακά δικαιώματα και 4 έτη μετά τον διορισμό τους -τι ντροπή- ακόμα εμπαίζονται.
Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι ενδεχομένως στην αγωνία των ιθυνόντων να πουν ότι το αφήγημα τους επιβεβαιώνεται…ότι δηλαδή να κάποιοι που αξιολογήθηκαν πήραν διαπιστωτική πράξη, προβαίνουν σε διοικητικές πράξεις που δεν λαμβάνουν υπόψη την ίδια την νομοθεσία που οι ίδιοι εξέδωσαν.
