Στο πλαίσιο ενός ευρύτερου κλίματος διώξεων κατά εκπαιδευτικών που τολμούν να εκφράσουν δημόσια λόγο υπέρ της ειρήνης και της Παλαιστίνης, η εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής και πρόεδρος του Συλλόγου Π.Ε. Ζακύνθου, Έφη Λάζου, καλείται σε πειθαρχική διαδικασία. Αφορμή στάθηκε η θεατρική παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης», την οποία παρουσίασε εκτός σχολικού πλαισίου με όλες τις απαραίτητες άδειες.
Η υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ελευθερία έκφρασης, την ανεξαρτησία του εκπαιδευτικού έργου και τον ρόλο του εκπαιδευτικού στην καλλιέργεια της ειρηνικής συνείδησης των μαθητών.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ
Επόμενη στάση του πειθαρχικού πογκρόμ: Ζάκυνθος. Αυτή τη φορά διωκόμενη είναι η Έφη Λάζου, εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής και πρόεδρος του Συλλόγου Π.Ε. Ζακύνθου. Το έγκλημά της; Ανέβασε, ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, με το θεατρικό εργαστήρι «Φιέρα» το έργο Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης! Και μάλιστα το ανέβασε εκτός σχολείου, με άδεια ιδιωτικού έργου που της παρείχε η υπηρεσία!
Είναι πλέον φανερό, ότι το σιωνιστικό κατεστημένο έχει απλώσει τόσο βαθιά τα πλοκάμια του στη χώρα μας ώστε όποιος ή όποια τολμήσει να πει έστω τη λέξη Παλαιστίνη διώκεται αυτομάτως για …αντισημιτισμό! Οι ευθύνες της κυβέρνησης, του Υπουργείου Παιδείας και των διοικητικών του μηχανισμών είναι βαρύτατες. Διότι πλέον όχι απλά έχουν κάνει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο αλλά επιχειρούν μεθοδικά να αλλάξουν το πολίτευμα της χώρας η οποία έτσι κι αλλιώς έχει μετατραπεί σε στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ και του Ισραήλ και τουριστικό θέρετρο για την ανάπαυλα των εγκληματιών πολέμου ισραηλινών στρατιωτών. Την ίδια στιγμή που στη Γάζα πραγματοποιείται, με τη συνενοχή και συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης, η μεγαλύτερη γενοκτονία του αιώνα μας, την ίδια στιγμή που παιδιά πεθαίνουν από την πείνα, την ίδια στιγμή που οι γονείς τους πυροβολούνται όταν στέκονται στην ουρά για μια σακούλα αλεύρι.
Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κοψ’ τη φωνή σου, σώπασε
κι επιτέλους
αν ο λόγος είναι άργυρος
η σιωπή είναι χρυσός[…]
Στο σχολείο μου έκρυψαν την αλήθεια τη μισή
και μου έλεγαν: «Εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»
Η δίωξη της Έφης έρχεται να προστεθεί στη δίωξη της Ρίας, της δασκάλας από το Δημοτικό Σχολείο του Ταύρου που τόλμησε να αναρτήσει τη ζωγραφιά των παιδιών της. Η απάντηση που δόθηκε στις σχολικές γιορτές λήξης αλλά και στο αντιπολεμικό δεκαήμερο των Συλλόγων ΠΕ ήταν εντυπωσιακή. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί και παιδιά με ζωγραφιές, ποιήματα, τραγούδια, θεατρικά, μίλησαν για την ειρήνη, για το δικαίωμα κάθε λαού να ζει ελεύθερα και ειρηνικά στον τόπο του. Ας καταγράψει λοιπόν η ισραηλινή πρεσβεία σε πόσα και ποια σχολεία, πόσα και ποια παιδιά, πόσοι και ποιοι δάσκαλοι και δασκάλες είναι ένοχες προς τιμωρία και ας προτείνει να μας κλείσουν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ό,τι κι αν κάνουν όμως, να ξέρουν ένα πράγμα. Δε θα παραχωρήσουμε ούτε σπιθαμή από την παιδαγωγική ελευθερία και τον επιστημονικό μας ρόλο. Η Έφη δεν είναι μόνη της. Είμαστε όλες και όλοι μια γροθιά! Και δε θα σταματήσουμε να λέμε στα παιδιά την αλήθεια να τους λέμε το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι. Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά.
Διαβάστε παρακάτω σε μορφή flipbook το έργο για το οποίο διώκεται η Έφη:
https://online.fliphtml5.com/rnfxu/pfan/#p=1
Γιατί ακόμα και με την ψυχρή λογική η επιλογή είναι Απεργία – Αποχή
