Αδικία και Παραλογισμός: Οι Εκπαιδευτικοί Γονείς Παιδιών με Αναπηρία σε Δύο Κατηγορίες
Του Ιωάννη Κανελλόπουλου
Με αφορμή το υπ. Αριθμ. 94121/Ε2/21-08-2024 έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού σχετικά με την υποβολή αιτήσεων απόσπασης για το διδακτικό έτος 2024-2025, έρχεται στο φως μια εξοργιστική και κατάφορη αδικία εις βάρος των εκπαιδευτικών που είναι γονείς παιδιών με αναπηρία. Είναι αδιανόητο και απαράδεκτο να διαπιστώνουμε ότι από τους εκπαιδευτικούς που εντάσσονται στις ειδικές κατηγορίες, μόνο εκείνοι που διορίστηκαν τα έτη 2020-2022 αποκλείονται από τις ευεργετικές διατάξεις της πρόσφατα ψηφισθείσας τροπολογίας, εξαιτίας της έλλειψης αναδρομικής ισχύος, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας.
Η συγκεκριμένη τροπολογία αναφέρεται στο Προεδρικό Διάταγμα 50/1996, το οποίο αναγνωρίζει τις κατηγορίες εκπαιδευτικών που χρήζουν ειδικής στήριξης, κατατάσσοντάς τους στις λεγόμενες «ειδικές κατηγορίες». Ο τότε νομοθέτης, που ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε πλήρη κατανόηση των αναγκών αυτών των εκπαιδευτικών και θεσμοθέτησε μέτρα με διαχρονική ισχύ για την υποστήριξή τους.
Ωστόσο, η σημερινή και η προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δείχνουν να αγνοούν αυτό που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε αντιληφθεί και προνοήσει πριν από 28 χρόνια. Το 2020, μετά από πιέσεις και εκκλήσεις, ο νομοθέτης αναγνώρισε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί γονείς παιδιών με αναπηρία και προχώρησε σε μια τροπολογία που προσέφερε μόνο τη δυνατότητα απόσπασης, σαν να πρόκειται το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες αυτές να είναι παροδικό και να διαρκεί μόνο ένα έτος. Το 2024, παρά τη θέσπιση μιας νέας τροπολογίας στον ίδιο νόμο, η αδικία παραμένει, καθώς οι εκπαιδευτικοί γονείς που διορίστηκαν την περίοδο 2020-2022 παραμένουν επιδεικτικά εκτός ειδικής κατηγορίας, με αποτέλεσμα να μη λαμβάνουν την απαραίτητη υποστήριξη που δικαιούνται.
Ενδοοικογενειακή βία και Ποινική διαμεσολάβηση / Νόμος 3500
Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί που αδικούνται από αυτή τη διάκριση δεν υπερβαίνουν τους 50 σε σύνολο άνω των 17.000 διορισμών, ενώ υπάρχουν κενές θέσεις σε όλες τις ειδικότητες και σχολεία, μετά από μια δεκαετία χωρίς διορισμούς. Αυτή η κατάσταση φανερώνει την πλήρη αποτυχία του νομοθέτη να επιδείξει την απαιτούμενη ενσυναίσθηση και να ανταποκριθεί με δικαιοσύνη στις ανάγκες αυτών των οικογενειών, που μάχονται καθημερινά για το αυτονόητο.
Παρόλα αυτά υπενθυμίζουμε ότι και όσοι ευεργετούνται και όσοι αδικούνται ανήκουν στην ίδια ομάδα. Οι δυσκολίες που περνούν καθημερινά οι άνθρωποι που ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες έχουν οξύνει σε τέτοιο βαθμό την ενσυναίσθηση τους που είναι αδύνατον να χειροκροτήσουν διευκολύνσεις που δεν αφορούν όλους όσοι έχουν τις ίδιες ανάγκες ακόμη κι αν αφορούν τους ίδιους ατομικά.
