Εμπαιγμός δίχως τέλος – Ειδικές Κατηγορίες Εκπαιδευτικών
Πώς λέγεται η χώρα που δε σέβεται τους πολίτες της; Πώς χαρακτηρίζεται άραγε η συμπεριφορά ανθρώπων εξουσίας που στις συνομιλίες τους με απλούς πολίτες τους οποίους έδωσαν όρκο να βοηθούν, τους μειώνουν συνεχώς και τους συμπεριφέρονται με προσβλητικό τρόπο;
Η κατάσταση όλο και χειρότερη γίνεται και μόνο με μελανά γράμματα μπορεί να γραφτεί ειδικά όταν πρόκειται για άτομα ειδικής κατηγορίας, που αναγκάζονται μέσα στο σύνολο των υποχρεώσεών τους για την επιβίωση των παιδιών τους που έχουν πιστοποιημένα σοβαρά προβλήματα υγείας να κυνηγούν τους υπαλλήλους του Υπουργείου για τα αυτονόητα δικαιώματά τους, την ένταξή τους στις κατ εξαίρεση μεταθέσεις όπως οι εκπαιδευτικοί που διορίζονται από εδώ και στο εξής.
Είμαστε ισότιμοι πολίτες αυτού του κράτους. Δικαιούμαστε ίση μεταχείριση με τους συναδέλφους μας. Είναι αυτονόητο να εντασσόμαστε στις ειδικές κατηγορίες μετάθεσης και η χρονολογία διορισμού μας δεν αποτελεί εμπόδιο σε αυτό. Και την ίδια ακριβώς ημέρα που η υφυπουργός Παιδείας σε απάντησή της στο ερώτημα του βουλευτή της «Νίκης» κ. Τσιρώνη, διαβεβαιώνει ότι θα επανεξετάσει το θέμα, το ίδιο το Υπουργείο απαντάει απορριπτικά σε ενστάσεις εκπαιδευτικών ειδικών κατηγοριών για ένταξη στις κατ’ εξαίρεση μεταθέσεις.
Ίσως θα ήταν πολύ χρήσιμο να γίνει μία στατιστική έρευνα για το ποιο Υπουργείο έχει τις περισσότερες δικαστικές διαμάχες με τους πολίτες ευθύνης του. Θα ήταν ένας καλός δείκτης αξιολόγησης του παραγόμενου έργου. Γιατί το Υπουργείο Παιδείας έχει πολλές φορές απασχολήσει δικηγορικά γραφεία (άδειες ανατροφής νεοδιόριστων, άδειες μητρότητας αναπληρωτών, μεταθέσεις ειδικών κατηγοριών κλπ) . Συνεπώς αν οι πολίτες αντί να βλέπουν τα δικαιώματά τους να προστατεύονται να φτάνουν στο σημείο να πρέπει να τα διεκδικήσουν κάτι δε λειτουργεί σωστά. Ειδικά αν αυτοί οι πολίτες είναι επιφορτισμένοι με έναν σωρό από γραφειοκρατικές διαδικασίες που αφορούν στην επιβίωση και στην ανεύρεση των απαραίτητων για την επιβίωση των τέκνων τους φαρμάκων, ιατρικών ραντεβού, γνωματεύσεων και πολλών άλλων ειδικών και ιδιαίτερα χρονοβόρων διαδικασιών που το ίδιο κράτος και πάλι φροντίζει να μετακυλήσει στους ίδιους ενώ θα έπρεπε όπως συμβαίνει σε κάθε αναπτυγμένη χώρα να είναι ήδη τακτοποιημένα.
Αναρωτηθείτε μετά ακόμα λίγο γιατί οι νέοι φεύγουν σωρηδόν σε χώρες του εξωτερικού με περισσότερη αλληλεγγύη και σεβασμό .
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ
