Πληροφορούμαστε για τηλέφωνα σε διευθυντές/ριες σχολείων και προϊσταμένους/ες νηπιαγωγείων από συντονιστές στα οποία τους “υπενθυμίζουν” την υποχρέωσή τους να οργανώσουν ενδοσχολική επιμόρφωση στη σχολική μονάδα τους, διάρκειας τουλάχιστον 15 ωρών.
Τα τηλεφωνήματα κλείνουν ενίοτε με συμβουλές, ώστε να κρατηθούν τεκμήρια για την διενέργεια της επιμόρφωσης, όπως φωτογραφίες(!) και άλλοτε με νουθεσίες για την άμεση πραγματοποίηση των δράσεων για να “μην έχουν κανένα πρόβλημα και βρουν κανένα μπελά”.
Ανατρέχοντας στον καλοκαιρινό νόμο της “αξιολόγησης” 4823/2021 με τίτλο “(Υπό)Αναβάθμιση του σχολείου, (από)ενδυνάμωση των εκπ/κων και άλλες διατάξεις” βλέπουμε στο άρθρο 95:
“Με απόφαση του Διευθυντή ή Προϊσταμένου της σχολικής μονάδας πραγματοποιούνται, σε επίπεδο σχολικής μονάδας, επιμορφωτικά σεμινάρια, συνολικής διάρκειας τουλάχιστον δεκαπέντε (15) ωρών ανά σχολικό έτος. “ και ακόμη “Τα επιμορφωτικά σεμινάρια διενεργούνται εκτός του διδακτικού ωραρίου.” Σύμφωνα με το άρθρο 96 για τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε τέτοιες δράσεις αναφέρεται: “Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στα επιμορφωτικά σεμινάρια του άρθρου 95 είναι προαιρετική και συνεκτιμάται κατά την ατομική αξιολόγησή τους.”. Τέλος οι διευθυντές πρέπει να χορηγούν βεβαιώσεις συμμετοχής στους “καλούς” εκπ/κους που συμμετέχουν, ώστε να μπουν στο φάκελό τους και να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγησή τους.
Όλα αυτά παρόλο που οι εκπ/κοι είναι οι πιο επιμορφωμένοι υπάλληλοι του δημοσίου, όχι μόνο λόγω της φύσης του αντικειμένου, αλλά και βάσει τεκμηρίων. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στους πίνακες αναπληρωτών να δει τα άπειρα μεταπτυχιακά, τα σεμινάρια, τις πιστοποιήσεις, για να χάσει το μέτρημα. Η ίδια η σελίδα αυτή ξεκίνησε με παρουσίαση διαδραστικών μαθημάτων και ηλεκτρονικών εργαλείων και συνέβαλε σε ένα είδος επιμόρφωσης. Όμως η σύνδεση των δράσεων και των στάσεων της δια βίου μάθησης, με την αξιολόγηση του επιθεωρητισμού που πάει να επιβληθεί, είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Επιμορφωνόμαστε σαν δάσκαλοι γιατί είμαστε επιστήμονες και για να κάνουμε το καλύτερο για τους μαθητές μας, όχι για να βγάλουμε ωραίες φωτογραφίες, όχι για να μας πάρει με καλό μάτι ο διευθυντής ή ο αξιολογητής και όχι για να φτιάξουμε ωραίο φάκελο στην ασφάλεια έεε στην αξιολόγηση..
Επίσης οι διευθυντές έχουν φορτωθεί έναν απίστευτο κυκεώνα αρμοδιοτήτων, ευθυνών και γραφειοκρατίας που κυριολεκτικά έχουν απηυδήσει, την ώρα που τους ζητείται να παίξουν και το ρόλο του επιμορφωτικού κέντρου. Αλήθεια από που κι ως που;
Η κουλτούρα των πιέσεων στα όρια της απειλής δεν πρέπει να μας γίνει συνήθεια στην εκπ/ση. Επιμόρφωση για την ουσία και όχι για τα μάτια των αξιολογητών.
