Αναπληρωτές Εκπαιδευτικοί : Μια Απάνθρωπη Πραγματικότητα
Το 2024 μια αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, εργαζόμενη εδώ και χρόνια στο δημόσιο σχολείο, διαγνώστηκε εκ νέου με καρκίνο. Για τη θεραπεία της έπρεπε να λείψει επτά ημέρες τον Σεπτέμβριο, καθώς οι θεραπείες της πραγματοποιούνταν σε άλλη πόλη. Ωστόσο, όταν ζήτησε άδεια, η απάντηση των αρμόδιων αρχών ήταν ξεκάθαρη και σοκαριστική: δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για άδεια με αποδοχές σε αναπληρωτές που πάσχουν από δυσίατα και ανίατα νοσήματα.
Αντί να της επιτραπεί η ηλεκτρονική ανάληψη υπηρεσίας, αναγκάστηκε να αναλάβει καθήκοντα με φυσική παρουσία μία εβδομάδα αργότερα. Το αποτέλεσμα; Έχασε επτά ημερομίσθια, αναγκαζόμενη να επιλέξει ανάμεσα στην υγεία της και στον μισθό της. Πρόκειται για μια εξαιρετικά άδικη και απάνθρωπη μεταχείριση, που καταδεικνύει τη θεσμική αναλγησία απέναντι στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς.
Οι Αναπληρωτές Καλύπτουν Πάγιες Ανάγκες – Γιατί Θεωρούνται Δεύτερης Κατηγορίας;
Εδώ και δεκαετίες, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί στηρίζουν το δημόσιο σχολείο, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Κι όμως, σε πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας, χωρίς τα ίδια δικαιώματα με τους μόνιμους συναδέλφους τους. Η έλλειψη πρόβλεψης για σοβαρά νοσήματα είναι άλλη μία απόδειξη αυτής της άνισης μεταχείρισης.
Αναγκαία Νομοθετική Παρέμβαση
Η περίπτωση αυτής της εκπαιδευτικού δεν είναι μεμονωμένη. Υπάρχουν πολλοί αναπληρωτές και αναπληρώτριες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, χωρίς να έχουν το δικαίωμα ούτε σε στοιχειώδεις διευκολύνσεις. Το ερώτημα προς την πολιτεία είναι σαφές:
- Θα υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία που να διασφαλίζει ότι οι αναπληρωτές με σοβαρές ασθένειες δε θα χάνουν τα ημερομίσθιά τους;
- Θα θεσμοθετηθεί επιτέλους η μονιμοποίηση όσων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;
Η εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργεί με εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων. Όλοι οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, αξίζουν αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα. Και το κράτος οφείλει να το διασφαλίσει. Ως πότε η αδιαφορία;
