Όπως αναφέρει σε δημοσίευση του ο συνάδελφος εκπαιδευτικος Αναστάσιος – Αθανάσιος Νέστωρας – Αν οι προθέσεις τους ήταν ειλικρινείς η αξιολόγηση θα άρχιζε από πάνω προς τα κάτω
Θα αξιολογούσαμε πρώτα εμείς τους Συμβούλους Εκπαίδευσης και το κατά πόσο μας έχουν βοηθήσει στο διδακτικό μας έργο.
Θα αξιολογήσουμε πρώτα εμείς στους Διευθυντές των σχολείων και το κατά πόσο είναι αποτελεσματικοί στη διοίκηση της σχολικής μονάδας.
Θα αξιολογήσαμε πρώτα εμείς τους Προϊσταμένους Παιδαγωγικών Θεμάτων και το κατά πόσο συνεπικουρούν και διασφαλίζουν τις απαραίτητες συνθήκες που απαιτεί το παιδαγωγικό μας καθήκον.
Θα αξιολογούσαμε πρώτα εμείς τους Διευθυντές εκπαίδευσης και το κατά πόσο διευθύνουν και διοικούν με δικαιοσύνη, σύννομα και με ενσυναίσθηση την περιοχή ευθύνης τους.
Ποιοι είμαστε εμείς; Ας ξανά γνωριστούμε λοιπόν:
Είμαστε οι εκπαιδευτικοί που οργώνουμε για χρόνια την Ελλάδα και έχουμε δώσει τα διαπιστευτήρια μας όσο κανένας, στηριζόμενοι στη δουλειά μας και όχι σε γνωριμίες και μηχανισμού.
Είμαστε εμείς που στηρίξαμε τα σχολεία ως ωρομίσθιοι για χρόνια και ως αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου.
Είμαστε εμείς που βάλαμε και από την τσέπη μας για να διδάξουμε τα παιδιά και του πιο απομακρυσμένου σχολείου της Ελλάδος.
Είμαστε εμείς που οργανωθήκαμε και οργανώσαμε τα μαθήματά μας σε μηδενικό χρόνο κατά τη περίοδο του κορονοϊου, παρέχοντας (τηλ)εκπαίδευση κάτω από πρωτόγνωρες συνθήκες.
Είμαστε εμείς οι λεγόμενοι και ως νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί, που μόνο νέοι δεν είμαστε στην εκπαίδευση.
Είμαστε εκπαιδευτικοί πρώτης γραμμής, που ερχόμαστε για χρόνια σε επαφή με τα παιδιά σας και με εσάς τους κηδεμόνες, μας ξέρετε και σας ξέρουμε και δουλεύουμε αγόγγυστα και με ενσυναίσθηση, αφοσιωμένοι στο παιδαγωγικό και διδακτικό μας καθήκον.
Είμαστε εμείς απλά οι εκπαιδευτικοί, νεοδιόριστοι ή διορισμένοι χρόνια ή αναπληρωτές ή αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου ή ωρομίσθιοι.
Που μπορεί να μην έχουμε διοικητική θέση ευθύνης, όπως κάποιοι άλλοι, αλλά έχουμε τη μεγαλύτερη ευθύνη να μπαίνουμε μέσα στις τάξεις και να διδάσκουμε στα παιδιά.
