Στέλνουμε όλη μας την αγάπη στους συναδέλφους που συνταξιοδοτούνται
Με την ευκαιρία του θέματος αυτού η συντακτική ομάδα του e-wall θέλει να ευχηθεί καλή σύνταξη, σε όλους τους “για πάντα νέους” συναδέλφους μας που φέτος αποχαιρετούν την ενεργό διδασκαλία και ανοίγονται σε νέους δρόμους της ζωής τους. Πολλοί είναι προσωπικοί μας φίλοι, πραγματικοί “μέντορες” της καρδιάς μας και όχι “της πλάκας” σαν αυτούς του νόμου Κεραμέως. Άνθρωποι που με τη δουλεία τους, αλλά και με τη συμμετοχή τους στο εκπαιδευτικό κίνημα άλλαξαν το ρου της ελληνικής εκπαίδευσης. Οι νέοι εκπαιδευτικοί μιας άλλης εποχής λοιπόν που σίγουρα για πολλούς μοιάζει με χθες, γίνανε σιγά σιγά παλιοί και αύριο θα είναι και συνταξιούχοι πια, όμως ποτέ δεν ξεθώριασε το μεράκι τους για την τάξη, η αγάπη τους για τα παιδιά.
Μέχρι προχθές όλα ήταν σαν την πρώτη εκείνη μέρα πριν 37, 38 40, 43 χρόνια που οι νέοι δάσκαλοι και οι νέες δασκάλες μπαίνανε δειλά στα προαύλια των πρώτων σχολείων τους γεμάτοι όνειρα, στα σχολεία που τα αγάπησαν πολύ, που πάλεψαν για αυτά και τα αφήνουν πολύ καλύτερα στους επόμενους. 35 με 40 φουρνιές μαθητών είναι πολλές; Πως χωράνε 40 χρόνια σε έναν αποχαιρετισμό; Πόσες σχολικές γιορτές; Πόσα διαλείμματα; Πόσες εκδρομές; Πόσα πρώτα κουδούνια; Πόσοι συνάδελφοι; Πόσα πρωινά χαμόγελα; Πόσες απεργίες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις με την αγωνιά να προστατευτεί το δημόσιο σχολείο; Πόσο άραγε κομμάτι από τον καθένα γίνεται η δουλειά που αγαπά; Πως ένα σχολείο αποχαιρετά το δάσκαλό του που γίνεται συνταξιούχος;
Μα φυσικά με ένα μεγάλο γλέντι, με χαμόγελο και χαρά για το νέο δρόμο στη ζωή που ανοίγεται μπροστά…και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με ένα τριήμερο εορταστικών εκδηλώσεων! Όπως αυτό που θα γίνει τον Ιούλιο στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Αναβύσσου, για τον Νίκο. Δείτε:
Σε κάθε συνάδελφο που συνταξιοδοτείται λοιπόν: Καλή σύνταξη αγόρια και κορίτσια…Να μη μας ξεχνάτε!
