Διαβάσαμε την τελευταία από ένα μπαράζ συνεντεύξεων της κ. Κεραμέως στην οποία αυτή τη φορά έχουμε και πάλι σαφή αναφορά σε “νέο σύστημα διορισμών”. Για να μην έχουμε αυταπάτες, μόνο νέο σύστημα που μπορεί να υπαινίσσεται με μία τέτοια δήλωση, είναι ένα σύστημα που να εμπεριέχει γραπτό ΑΣΕΠ, εξάλλου και έχει αναφερθεί ξεκάθαρα στο παρελθόν, αλλά είναι και το μόνο που μένει για να ολοκληρωθούν τα νεοφιλελεύθερα όνειρα της συγκεκριμένης πολιτικής σκέψης που μας κυβερνά, μιας και το προσοντολόγιο είναι ήδη πραγματικότητα. Τι έμεινε λοιπόν; Απλώς να καταστούν οι εκπαιδευτικοί όμηροι και των επαναλαμβανόμενων γραπτών διαδικασιών, εκτός από όμηροι στον ανταγωνισμό προσόντων(αγορασμένων και μη) που ήδη είναι. Αλήθεια διαβάσαμε κάπου το ερώτημα: Σε ποιον κλάδο, σε ποια δουλειά, σε ποιο άρρωστο μυαλό δίνει κανείς γραπτό διαγωνισμό για να δουλέψει ως συμβασιούχους σε ένα αντικείμενο στο οποίο έχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση; Μάλλον στο μυαλό και στα σχέδια του εκπαιδευτικού επιτελείου των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εξάλλου είναι κάτι που δεν κρύβουν. Εξάλλου αυτό ακριβώς προέβλεπε και το εξάμβλωμα-νόμος Διαμαντοπούλου το 2010. Τι δηλαδή; Να δίνει κανείς γραπτό διαγωνισμό και με βάση αυτόν να δουλεύει ακόμα και αναπληρωτής! και μάλιστα μετά από 2 έτη να ξαναδίνει για να συνεχίσει να δουλεύει, αν ξαναγράψει καλά.. Αυτό το μεγαλοφυές πλάνο δεν εφαρμόστηκε ποτέ, ένεκα της κρίσης ίσως που έσκασε και μετέτρεψε τη λέξη διορισμός σε ανέκδοτο για 12 έτη. Τώρα όμως είναι πάλι εδώ, μας το ξεφουρνίζουν κάθε λίγο, σιγά σιγά.
Γιατί το θέλουν; Μα φυσικά για να είναι ο εκπαιδευτικός αναλώσιμος, εποχιακός, διαρκώς σε ανασφάλεια, μια μέσα και μια έξω από το σχολείο. Να μη διεκδικεί, να μη τεκμηριώνει δικαιώματα, να αντικαθίσταται από άλλους όταν μεγαλώνει, να πουλάνε ελπίδα κάθε φορά και σε άλλους και να δουλεύουν και οι “κουμπάροι” με τα φροντιστήρια και τα κολλέγια. Γιατί αυτό είναι ο νεοφιλελευθερισμός, θεωρεί την εργασιακή επισφάλεια εργαλείο και πλεονέκτημα για το σύστημα. Έτσι έχει φθηνότερους εργαζομένους, “ανακυκλώσιμους” με λιγότερα δικαιώματα.
Πως θα το επιχειρήσουν αν προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο; Αυτά τα πράγματα γίνονται με “τακτ” ή με “πολιτική πονηριά” αν θέλετε, δηλαδή διορίζουν πρώτα τους παλιούς, δίνουν μεγάλη μεταβατική περίοδο κατά την οποία τα πάντα τρέχουν με τους παλιούς όρους, ώστε να περιορίζονται οι αντιδράσεις μιας και οι αλλαγές θα αφορούν τους επόμενους. Έτσι δεν έγινε και με την 1η επιβολή γραπτού ΑΣΕΠ από τον Αρσένη το 98; Όταν χάλασε ο κόσμος από τις κινητοποιήσεις τότε, έδωσαν τεράστια μεταβατική περίοδο. Για αυτό λοιπόν ίσως δεν πρέπει να καθησυχαζόμαστε επειδή οι πίνακες γενικής ανοίγουν τώρα και θα ισχύουν για 3 έτη…
Οι εκλογές πλησιάζουν και το να μιλάνε οι πολιτικοί σχηματισμοί για τέτοιες αναδιαρθρώσεις που πάντοτε ήταν κόκκινο πανί για τους εκπαιδευτικούς, δείχνει το πόσο δυνατοί αισθάνονται και πόσους κινδύνους θα αντιμετωπίσει η εκπαίδευση αν εκλογικά υπερψηφιστούν προγράμματα κομμάτων με τέτοιες αναφορές. Εδώ θα έχει ενδιαφέρον να διαβάσουμε και τα αναλυτικά προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων για την εκπαίδευση, αλλά δεν αισιοδοξούμε για το τι θα δούμε.
Στο τέλος στο χέρι των πολιτών είναι. Τα πράγματα αλλάζουν από τον κόσμο με αγώνες πρωτίστως και με την ψήφο δευτερευόντως αρκεί να προσφερθούν οι εναλλακτικές..
Δείτε τη Συνέντευξή της Νίκη Κεραμέως και τα όσα ανέφερε στο liberal.gr: Κυβερνητικό έργο, Μόνιμοι Διορισμοί, αλλαγή συστήματος προσλήψεων, διορισμών ΑΣΕΠ κ.α.
Ποιος είναι ο πήχης και οι προτεραιότητες για την Παιδεία σε μια πιθανή δεύτερη τετραετία για τη ΝΔ;
Έχουμε ήδη καταρτίσει, όπως σε όλους τους Κυβερνητικούς τομείς, ένα συνεκτικό σχέδιο για τις προτεραιότητες των επόμενων χρόνων στην Εκπαίδευση. Μεταξύ άλλων, προτάσσουμε τα εξής: την περαιτέρω υλοποίηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων που έχουν ήδη ψηφιστεί και ξεκινήσει να εφαρμόζονται όπως η αξιολόγηση στα σχολεία, τα νέα σχολικά βιβλία σε 166 διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα, ο νέος νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ, η υλοποίηση όλων των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται με πόρους του ταμείου ανάκαμψης όπως οι επισκέπτες καθηγητές στα ΑΕΙ, τα βιομηχανικά διδακτορικά, τα νέα εκπαιδευτικά κέντρα καινοτομίας, νέα προγράμματα σπουδών για τις δομές ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, ένα νέο σύστημα διορισμών στην εκπαίδευση και συνέχιση των μόνιμων διορισμών, απόκτηση κρατικού πιστοποιητικού πληροφορικής και γλωσσομάθειας μέσα από το σχολείο, ξενόγλωσσα προγράμματα στα Δημόσια ΙΕΚ, σχολές εφαρμοσμένων επιστημών στα ΑΕΙ και περαιτέρω ψηφιοποίηση διαδικασιών όπως η σίτιση και η στέγαση των φοιτητών.
Πιστεύετε πως υπάρχουν γενικότερες μεταρρυθμίσεις που καθυστέρησαν και αν ναι, ποιες είναι αυτές;
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνησή μας βρέθηκε αντιμέτωπη με την παγκόσμια υγειονομική κρίση, που «πάγωσε» για μήνες πολλές δραστηριότητες σε ολόκληρο τον πλανήτη, καθώς και με την πρόσφατη ενεργειακή κρίση, στην Ελλάδα προχωρήσαμε μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα. Πέρα από τη μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, σημειώνεται σημαντική βελτίωση – ενδεικτικά – στο ψηφιακό κράτος, στα εργασιακά, στην απονομή των συντάξεων, στην υγεία, φορολογική μεταρρύθμιση με πολύ σημαντικές ελαφρύνσεις, βελτιώσεις στο καθεστώς επενδύσεων, στα πολύ σημαντικά έργα υποδομών, στην ενίσχυση του αμυντικού εξοπλισμού της χώρας, στην δικαιοσύνη. Ενδεχομένως, κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις μας θα είχαν προχωρήσει πιο γρήγορα, αν δεν υπήρχε η πανδημία. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι έγιναν και γίνονται πράξη.
Τι είναι αυτό που σας κάνει πιο υπερήφανη για το έργο σας στην Παιδεία και πόσο πιθανό είναι ένα πισωγύρισμα, αφού δεν υπάρχει κοινό σημείο επαφής και κατανόησης με την αντιπολίτευση;
Στην πρώτη κυβερνητική μας θητεία, υλοποιήσαμε πλήρως το προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την Παιδεία, όπως παρουσιάστηκε το Νοέμβριο του 2018 και για την εφαρμογή του οποίου μας έδωσαν εντολή οι πολίτες το 2019. Σε δύσκολα χρόνια, εν μέσω πανδημίας και παγκόσμιων κρίσεων, ολοκληρώσαμε τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Εργαστήκαμε για ένα εκπαιδευτικό σύστημα σύγχρονο και προσβάσιμο από όλους. Προσφέρουμε στα παιδιά μας σύγχρονες γνώσεις και δεξιότητες, που θα τους επιτρέψουν να κάνουν πράξη τα όνειρά τους, να ακολουθήσουν το δρόμο που τα ίδια έχουν επιλέξει, σύμφωνα με τις κλίσεις και τις προτιμήσεις τους. Διαμορφώνουμε για τους εκπαιδευτικούς μας ένα περιβάλλον, στο οποίο ο ρόλος τους αναβαθμίζεται και οι επιλογές τους διευρύνονται. Το καταλυτικό στοιχείο για να μην υπάρχει πισωγύρισμα είναι κατά τη γνώμη μου η αποδοχή των αλλαγών αυτών από την κοινωνία. Ένα παράδειγμα: έχουμε εισάγει τη διδασκαλία των αγγλικών από την ηλικία των 4 ετών (ενώ προ του 2019 η διδασκαλία ξεκινούσε στο δημοτικό). Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι μία οικογένεια που μέχρι πρότινος πλήρωνε για να κάνει το παιδί της αγγλικά στην ηλικία των 4 και 5 ετών, δεν χρειάζεται πλέον να πληρώνει, και το παιδί γυρνάει από το νηπιαγωγείο έχοντας ήδη γνώσεις αγγλικής. Όσο τις αλλαγές αυτές τις αγκαλιάζει η κοινωνία, τόσο απομακρύνεται ο κίνδυνος να έχουμε μετά από χρόνια πισωγυρίσματα. Αν έπρεπε να συνοψίσω σε μία φράση το μεταρρυθμιστικό έργο στην παιδεία, θα έλεγα ότι αυτό είναι η αναβάθμιση της Δημόσιας εκπαίδευσης, ξεκινώντας από το Νηπιαγωγείο και φτάνοντας μέχρι το Πανεπιστήμιο και τη Δια Βίου Μάθηση, με στόχο η επόμενη γενιά να είναι καλύτερη από τη δική μας.
https://e-wall.net/28949/tha-echoume-monimous-diorismous-to-23-analysi-dedomenon-kai-plirofories-patrea-pde/
https://e-wall.net/30101/prokiryxeis-genikis-etoimes-gia-to-ethniko-typografeio-oi-dyo-prokiryxeis/
https://e-wall.net/28347/reportaz-e-wall-gia-diorismous-anoigma-pin/
