Μιλάμε σωστά ελληνικά; 40 λέξεις και εκφράσεις που συχνά χρησιμοποιούμε λάθος στην καθημερινότητά μας!
Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν χρησιμοποιήσαμε σωστά μια λέξη ή μια έκφραση; Η ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη ιδιωματισμούς, λόγιες φράσεις και εκφράσεις με ιστορία, τις οποίες συχνά χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας επικοινωνία, όχι πάντα όμως με τον σωστό τρόπο.
Ακόμη και λέξεις που ακούμε καθημερινά μπορεί να κρύβουν μικρές γλωσσικές παγίδες. Και επειδή οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους, συγκεντρώσαμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που αξίζει να γνωρίζουμε.
Πάμε να δούμε πώς λέγονται και γράφονται σωστά!
20 κανόνες της ελληνικής γλώσσας που αξίζει να θυμόμαστε – Μικρές λεπτομέρειες που αλλάζουν το νόημα
Συχνές ορθογραφικές αντιπαραθέσεις στην ελληνική γλώσσα!!
Οι σωστές εκφράσεις και οι συνηθισμένες παρερμηνείες
- Περί πολλά τυρβάζει και όχι «περί πολλών τυρβάζει».
- Εκ των ων ουκ άνευ και όχι «εκ των ουκ άνευ».
- Υπέρ το δέον και όχι «υπέρ του δέοντος».
- Όσον αφορά το θέμα αυτό και όχι «όσο αφορά στο θέμα αυτό».
- Στη διαπασών και όχι «στο διαπασόν».
- Βρέχει επί δικαίους και αδίκους και όχι «επί δικαίων και αδίκων».
- Εν πάση περιπτώσει και όχι «εν πάσει περιπτώσει».
- Οι στύλοι του Ολυμπίου Διός και όχι «οι στήλες».
- Εν κρυπτώ και παραβύστω και όχι «απαραβύστω».
- Απορώ και εξίσταμαι και όχι «απορώ και εξανίσταμαι».
- Ποιούμαι την νήσσαν και όχι «ποιώ την νήσσαν».
- Απεκδύομαι την ευθύνη και όχι «απεκδύομαι της ευθύνης».
- Ελαφρά τη καρδία και όχι «με ελαφρά την καρδία».
- Δίνω το «παρών» και όχι «δίνω το παρόν».
- Δυνάμει και όχι «εν δυνάμει».
- Ενός εκάστου και όχι «καθενός εκάστου».
- Ενόψει όσων θα γίνουν και όχι «ενόψει όσων έγιναν».
- Επί το έργον και όχι «επί τω έργω».
- Παρά πόδα και όχι «παρά πόδας».
- Δει δε χρημάτων και όχι «δει δη χρημάτων».
- Θα ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου και όχι «τους ασκούς του Αιόλου».
- Πόσω μάλλον και όχι «πόσο μάλλον».
- Προτέρα κατάσταση και όχι «προτεραία κατάσταση».
- Διεμερίσαντο τα ιμάτια και όχι «διεμοιράσαντο».
- Διά του λόγου το ασφαλές και όχι «διά του λόγου το αληθές».
- Δεν έχει πού την κεφαλήν κλίνη και όχι «πού την κεφαλήν κλίναι».
- Εισέπραξε τα επίχειρα και όχι «τα επιχείρια».
- Επί ξυρού ακμής και όχι «επί ξηρού ακμής». Το ξυρόν παραπέμπει στο ξυράφι.
- Των παχιών ή παχειών αγελάδων και όχι «των παχέων αγελάδων».
- Παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο και όχι «απελθέτω».
- Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις και όχι «πριν αλέκτωρ φωνήσει».
- Ου γαρ γιγνώσκεις τι τέξεται η επιούσα και όχι «τεύξεται».
- Χάρμα ιδέσθαι και όχι «χάρμα ειδέναι».
- Λάθε βιώσας και όχι «λάθρα βιώσας».
- Ο, η ελάσσων – το έλασσον και όχι «το ελάσσον».
- Ο, η αυτάρκης – το αύταρκες και όχι «το αυτάρκες».
- Ο, η κακοήθης – το κακόηθες και όχι «το κακοήθες».
- Ο περί ου ο λόγος, η περί ης ο λόγος, οι περί ων ο λόγος.
- Ανέκαθεν και όχι «από ανέκαθεν».
- Μακρόθεν και όχι «εκ του μακρόθεν».
Η ελληνική γλώσσα θέλει προσοχή!
Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας. Είναι ένας ζωντανός θησαυρός λέξεων, εκφράσεων και νοημάτων που κουβαλά αιώνες ιστορίας.
Δεν χρειάζεται να μιλάμε όλοι σαν φιλόλογοι. Χρειάζεται, όμως, να αγαπάμε τη γλώσσα μας, να ανακαλύπτουμε τις ιδιαιτερότητές της και να προσπαθούμε να τη χρησιμοποιούμε όσο το δυνατόν σωστότερα.
Γιατί, τελικά, μπορεί μια μικρή λέξη να κάνει μεγάλη διαφορά!


