-Που μένετε κυρία;
-Σε camping..
Και πιστέψτε μας δεν υπερβάλουμε..
Είναι γνωστή η δύσκολη κατάσταση στο θέμα της εύρεσης κατοικίας για τους ανθρώπους που προσλαμβάνονται αυτή την περίοδο στην εκπαίδευση. Πάντα ήταν δύσκολα, όμως πλέον φτάνουμε στο απροχώρητο. Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται απλά σε “συγκεκριμένες” περιοχές, αλλά στην πλειοψηφία των περιοχών που δέχονται νέο εκπαιδευτικό προσωπικό. Όλη η τουριστική Ελλάδα με τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, την Κρήτη, αλλά και παραλλιακές περιοχές της ηπειρωτικής χώρας, αποτελεί απαγορευμένη ζώνη για εκπαιδευτικούς.
Πολλά τουριστικά καταλύματα είναι γεμάτα μέχρι και για τους επόμενους 2 μήνες, με τους ιδιοκτήτες να μην συζητούν καν την διάθεση κενών δωματίων σε εκπαιδευτικούς. Φυσικά εκτός από την περίπτωση των τουριστικών περιοχών, έχουμε και την “τρέλα” στην αγορά ενοικίων της Αθήνας.
Ο νέος εκπ/κος μπορεί να παίρνει απο 850-900 ευρώ αν είναι αναπληρωτής, ακόμα και 740ευρώ αν είναι νεοδιόριστος χωρίς ΜΚ.
Ας δούμε λοιπόν με αυτά τα χρήματα που θα καταβληθούν φυσικά σε ένα μήνα, τι συνθήκες συναντάμε σήμερα, ανά την Ελλάδα.
Προσοχή! Οι ιστορίες που ακολουθούν ΔΕΝ είναι προϊόν μυθοπλασίας!
Στην Κρήτη πιάνουμε τα 400€ για 40τ.μ. αν υπάρξει τύχη, αλλιώς σε ξενοδοχείο όταν αδειάσει για 350€ τα 15-20τμ…Μέχρι να βρεθεί κάτι ο κόσμος μένει σε ξενοδοχεία με τιμή τουριστική ανά βράδυ, 2 και 3 άτομα μαζί για να περιορίζεται το κόστος. Αυτή τη στιγμή συνάδελφοι μένουν σε camping μέσα σε σκηνές στην Κρήτη και θα μείνουν μέχρι 25/9, όπως μας είπαν, όποτε και αδειάζει κάποιο οίκημα που βρήκαν.
Στη Μύκονο και στη Σαντορίνη, απελπισία. Διάφοροι απίθανοι ζητούν 800 και 1000€ ενοίκιο, φυσικά από 1/10 έως 1/6.. Ακόμα και σήμερα μένει κόσμος σε υπόγεια ξενοδοχείων προορισμένα για “φιλοξενία” εποχιακού προσωπικού. Ξέρουμε συνάδελφο που διαμένει στο όχημά του και κοιμάται σε παραλίες αναγκαστικά. Ακόμα και σε νησί χωρίς μεγάλη “τουριστική λάμψη” στις Κυκλάδες, σπίτια που νοικιάζονταν 200€ το 2015, τώρα δίνονται για 400€..Η κατάσταση στα μεγαλα νησιά του Ιονίου δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τα παραπάνω.
Σε νησί του Αιγαίου συνάδελφος απελπισμένος κοιμήθηκε σε sleeping bag σε κτήριο δημόσιας υπηρεσίας που του προσφέρθηκε από τοπικό άρχοντα. Υπάρχει νησιώτης που νοικιαζει τα δωμάτια του σπιτιού του προς 300€ το ένα..
Στην Αθήνα οι συνάδελφοι ψάχνουν πια σπίτια αποκλειστικά σε υποβαθμισμένες περιοχές ή πολύ απομακρυσμένες. Όλα τα Νότια προάστια είναι απλησίαστα με ενοίκια 500 και 600€ για σπίτια max 40τ.μ..Σε Normal κεντρικές περιοχές(Κουκακι, Ν.Κόσμο, Αγ.Δημήτριο, Παγκράτι, μέχρι Βύρωνα, Ζωγράφου) θέλεις παλι 450-550ευρώ για μικρό σπίτι χωρίς έπιπλα.. Ακόμη συνηθίζεται πια να ζητείται προπληρωμή 3-5 ενοικίων για να κλειστεί μια συμφωνία! Υπάρχουν οικήματα κυριολεκτικά αχούρια, με αρχαίο εξοπλισμό που νοικιάζονται σε μιά μέρα με πάνω απο 400€ από απελπισμένους συναδέλφους και όχι μόνο. Νοικιάστηκαν ήδη απο συναδέλφους ακίνητα με υψηλή τιμή, χωρίς ξεχωριστή είσοδο, ένα με εξωτερικό μπάνιο στην αυλή και φυσικά πολλά υπόγεια. Πολλοί συναδελφοι νοικιάζουν με το μήνα σπίτια “ερμπιενμπι” πάλι κοντά στα 600€, αν είναι τυχεροί..
Τέλος πίσω από τις αμέτρητες ιστορίες σαν τις παραπάνω, υπάρχουν άνθρωποι, μητέρες με μικρα παιδιά, ζευγάρια που θέλουν απλά το αυτονόητο…να καλύψουν με το μισθό τους το κόστος στέγασης τους. Αν έχουμε φτάσει σαν κοινωνία σε τέτοιο βαθμό εξαθλίωσης και αναξιοπρέπειας που αυτό πια είναι αδύνατον, κάτι πρέπει να αλλάξει. Αν οι κυβερνώντες θέλουν να μας το παίζουν ελεύθερη αγορά με τουριστικές τιμές και με real estate Dubai στις γειτονιές του Μπραχαμίου, να φροντίσουν ο μισθός του εκπ/κου να φτάνει και για αυτό…Διαφορετικά να πουν στον κόσμο που να πάει να μείνει…Αλλιώς ας παραδεχτούν την παταγώδη αποτυχία τους. Μια αποτυχία που μας οδηγεί σε 2 Ελλάδες..την ιλουστρασιόν τουριστική και των υπολοίπων πληβείων που θα ζουν σαν “άθλιοι” ανάμεσα στους “έχοντες”..
Παλιά λέγαμε δάσκαλος σκυφτός αμόρφωτος λαός…τώρα θα λέμε δάσκαλος σκυφτός και άστεγος μαζί…
ΥΓ:Στειλτε μας κι άλλες “ιστορίες τρέλας” από αναζητήσεις κατοικίας αν έχετε κουράγιο…
Ιστορία συναδέλφου που μας ήρθε πριν λίγο
Θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου. Με πήραν πέρυσι , Νοέμβριο μήνα στη Νίσυρο . 800 κάτοικοι υποτίθεται όλοι δεμένοι . Ζουσα σε ξενοδοχείο μαζί με τον σύντροφο μου κ την ηλικιωμένη μητέρα του (δεν μπορούσε να βρει κανέναν να τη προσέχει σε 2 μέρες που έπρεπε να φύγουμε για το νησί) ζούσαμε σε ξενοδοχείο 25 μέρες . Βρήκαμε ένα σπίτι που τελικά άλλαξε γνώμη η σπιτονοικοκυρά γιατί δεν θα έφτανε το νερό της δεξαμενής για 3 άτομα μας έδιωξε την ίδια μέρα. Βρήκαμε άλλο το οποίο δεν είχε καθόλου θέρμανση 300€ . Το σχολείο μας έδωσε μια ηλεκτρική σόμπα που έκαιγε αρκετά κ το ρεύμα μας ήρθε 1.100€. Παρακαλούσαμε να τελειώσει η χρόνια κ να γυρίσουμε στον τόπο μας . (Ήμαστε από Ξανθη)
