Ίσως τώρα, παρά ποτέ άλλοτε, να χρειάζεται να το πιστέψουμε ότι, ναι, έχουμε γεννηθεί για κάτι περισσότερο από το απλώς να πηγαινοερχόμαστε σε μια δουλειά, μόνο και μόνο για να πληρώνουμε τους λογαριασμούς.
Τώρα κινδυνεύουμε περισσότερο από ποτέ να εγκαταλείψουμε την ελπίδα, την προσπάθεια , την αντίδραση. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, μας πνίγει η αγωνία, μας παραλύει ο φόβος και μας τρομάζει το αβέβαιο αύριο. Γιατί όταν την ψυχή μας την πλακώνει η μαυρίλα είναι δύσκολο να δούμε το φως. Να δούμε ότι είμαστε εδώ για κάτι μεγαλύτερο. Ότι αξίζουμε μια ζωή με περισσότερη προοπτική.
Μην αφήσουμε την ψυχική, νοητική και πνευματική παραλυσία της εποχής, σαν πέπλο, να μας σκεπάσει τον ήλιο, το φεγγάρι, τα αστέρια. Πρέπει να πιστεύουμε στο μεγαλείο της ύπαρξής μας, στην μοναδικότητά μας, στις δυνάμεις μας.
Και θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε εκείνες τις δυνάμεις που σίγουρα υπάρχουν μέσα μας για να αλλάξει η ψυχολογία μας. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τα πάντα όταν θέλει και αποφασίσει να εργαστεί με πίστη, με θέληση και δύναμη.
Ο καθένας μας διαθέτει αυτές τις αρετές μέσα του. Απλώς πρέπει να τις ξεθάψουμε και να οπλιστούμε με ενθουσιασμό, με πείσμα και επιμονή. Ξανά και ξανά έχει αποδειχτεί ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτόν που πραγματικά θέλει.
Βρες το δικό σου κουμπί και πίστεψε σε σένα.
Γιατί αξίζεις πολλά περισσότερα από ότι νομίζεις. Γιατί αξίζεις πολύ περισσότερο από ότι τα τελευταία χρόνια μας έκαναν να πιστέψουμε.
Του Γιάννη Αραχωβίτη
