Οι ομιλητές Φώτης Σουρτζής (μέλος του Δ.Σ ΟΛΜΕ), Βάσω Διαμαντοπούλου (φιλόλογος), Χρήστος Μπελόκας (οικονομολόγος), Κατερίνα Αγγελάκη (γεωπόνος, νεοδιόριστη εκπαιδευτικός) στις εισηγήσεις τους ανέλυσαν και φώτισαν τις αρνητικές συνέπειες της αξιολόγησης-χειραγώγησης για το Δημόσιο Σχολείο, τους εκπαιδευτικούς, τους/τις μαθητές-τριες.
Η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε υποστηρίχθηκε από οπτικοακουστικό υλικό και με τρόπο τεκμηριωμένο κατέδειξε ότι η αξιολόγηση αποτελεί ένα πολυεπίπεδο, γραφειοκρατικό, πανοπτικό, αυταρχικό μηχανισμό επιτήρησης κι ελέγχου όλων των σχέσεων και δραστηριοτήτων των εκπαιδευτικών στο χώρο του σχολείου και γενικά σε σχέση με αυτό. Σταδιακά οδεύουμε στη βαθμιαία κατάργηση της ενιαίας δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης και οδηγούμαστε σε μια εκπαίδευση στην υπηρεσία της αγοράς (« σχολεία-μαγαζιά, με τους γονείς-πελάτες και αμόρφωτα παιδιά»).
Στο τέλος οι παρευρισκόμενοι εκπαιδευτικοί μοιράστηκαν με τους ομιλητές τις εμπειρίες τους. Διατύπωσαν προς το μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ Φώτη Σουρτζή τις ανησυχίες τους και τις απορίες τους για τη στάση της ΟΛΜΕ από δω και πέρα και άκουσαν με μεγάλο ενδιαφέρον τις προοπτικές νίκης που έδωσε ο συνάδελφος με ειλικρίνεια και πολιτική-συνδικαλιστική διορατικότητα. Ο αγώνας για να μην περάσει η αξιολόγηση είναι μονόδρομος. Προϋπόθεση για τη νίκη είναι η συμμετοχή όλων στην απεργία –αποχή για να υπερασπιστούμε το δημόσιο σχολείο, την παιδαγωγική μας αυτονομία και τα εργασιακά μας δικαιώματα. Σήμερα το ζητούμενο για τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες είναι ένα σχολείο με εκπαιδευτικούς παιδαγωγούς κι όχι απλούς μεταδότες πληροφοριών και καταγραφείς επιδόσεων, ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα όλα τα παιδιά και θα τους δίνει εκείνα τα εφόδια που χρειάζονται για να κρίνουν, να αμφισβητούν και να οικοδομούν έναν κόσμο με ολοένα και λιγότερη αδικία και εκμετάλλευση.
