Η κατάσταση με τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία απειλεί ευθέως την υγεία και την ακεραιότητα των εργαζομένων. Πολλοί θυμούνται τον γιατρό που τράκαρε όταν αποκοιμήθηκε στο τιμόνι γυρνώντας στο σπίτι του μετά από δεκάδες ώρες συνεχούς εργασίας και απανωτές εφημερίες. Πρόσφατα διαβάσαμε για τη γιατρό που κατέρρευσε εν ώρα εργασίας μέσα στο νοσοκομείο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μεμονωμένες περιπτώσεις. Σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία τις χώρας οι εργαζόμενοι “ξεζουμίζονται” επειδή είναι απελπιστικά λίγοι. Διαβάσαμε της εξαιρετική ανάρτηση για το θέμα της Μαριάννας Τζιαντζή, δείτε:
Σακατεύουν τα άλογα προτού γεράσουν
Κι εννοώ τα άλογα με τις άσπρες μπλούζες, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που εργάζονται στα δημόσια νοσοκομεία κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Τελευταίο θύμα της υπερεργασίας η αναισθησιολόγος Επιμελήτρια Β΄ Ιωάννα Δημητροπούλου στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης που υπέστη εγκεφαλικό εν ώρα εργασίας.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο parallaximag.gr περιγράφει το φαινόμενο του “burn out”, της ολοκληρωτικής εξάντλησης, όπως το έζησε η ίδια αλλά και άλλοι συνάδελφοί της. Μιλά για 12-13 εφημερίες τον μήνα, για τους 8 αναισθησιολόγους του νοσοκομείου ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι 23. Τυχερή μες στην ατυχία της αφού κατέρρευσε μέσα στο νοσοκομείο και μεταφέρθηκε αμέσως στη νευρολογική κλινική όπου οι συνάδελφοί της της έκαναν θρομβόλυση κι έτσι αποφεύχθηκε το χειρότερο.
Αυτά και άλλα παρόμοια δεν συμβαίνουν μόνο σε “ένα” δημόσιο ελληνικό νοσοκομείο αλλά σχεδόν σε όλα. Αναρίθμητες οι καταγγελίες, τα δημοσιεύματα, οι θλιβερές προσωπικές μας εμπειρίες. Όλα γνωστά, τόσο γνωστά που τα προσπερνάμε από τον φόβο μήπως γίνουμε μονότονοι.
Δεν είναι μόνο οι διανομείς με τα μηχανάκια που πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος. Δεν είναι μόνο τα θύματα των “κλασικών” εργατικών ατυχημάτων τα οποία πολλαπλασιάζονται με γοργό ρυθμό. Είναι και οι άσπρες μπλούζες, οι άνθρωποι που τους χειροκροτούσαμε την εποχή της έξαρσης του covid. Άνθρωποι αναλώσιμοι;
To δημόσιο σύστημα υγείας, η δημόσια εκπαίδευση, το σωφρονιστικό σύστημα είναι καθρέφτης του πολιτισμού μιας χώρας. Και η εικόνα που βλέπουμε στον καθρέφτη μόνο ντροπή και οργή προκαλεί.
Να ευχηθούμε στην κυρία Ιωάννα Δημητροπούλου να γίνει γρήγορα καλά, να περπατήσει δίχως μπαστούνι. Και να μη μας αφήσει να ξεχάσουμε, να μη μας αφήσει να συνηθίσουμε.
[Μια εκπληκτική φωτογραφία του Τζέιμς Λ. Στάνφιλντ ο οποίος φωτογράφισε τον καρδιοχειρουργό Ζμπίγκνιεβ Ρελίγκα που πραγματοποίησε δύο μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Πολωνία το 1988 (με επιτυχία και τις δύο). Ο καρδιοχειρουργός, ύστερα από δύο διαδοχικά χειρουργεία που διήρκεσαν 22 ώρες, παρακολουθεί με αγωνία και έγνοια σε μια οθόνη τις ενδείξεις του ασθενή του ενώ οι βοηθοί του έχουν σωριαστεί αποκαμωμένοι στο πάτωμα. Από το λεύκωμα “Ματιά στον Κόσμο. Οι φωτογραφίες του James L. Stanfield”, National Geographic.]
