Δώρα στο Δημόσιο: Η Αντίφαση του Κράτους
Το κράτος, ως θεματοφύλακας των εργασιακών δικαιωμάτων, επιβάλλει στον ιδιωτικό τομέα την καταβολή του 13ου και 14ου μισθού, διασφαλίζοντας την ενίσχυση των εργαζομένων σε περιόδους γιορτών. Ωστόσο, η ίδια η Πολιτεία αρνείται να εφαρμόσει την ίδια αρχή για τους δικούς της υπαλλήλους, αφήνοντας τους εργαζόμενους στο Δημόσιο χωρίς δώρα..
Η κατάργηση των επιδομάτων, που αποτελούσαν θεσμικό δικαίωμα, ανέδειξε την ανισότητα που υπάρχει τα τελευταία χρόνια μεταξύ του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Παρά τις αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις, με τους χαμηλούς μισθούς και την ακρίβεια να επιβαρύνουν τις οικογένειες, το κράτος συνεχίζει να αρνείται την επαναφορά των δώρων, επικαλούμενο δημοσιονομικούς περιορισμούς.
Η στάση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα:
- Πώς μπορεί το κράτος να απαιτεί από τους εργοδότες του ιδιωτικού τομέα την καταβολή των δώρων, ενώ ταυτόχρονα αρνείται να τα αποδώσει στους δικούς του εργαζόμενους;
- Η αντίφαση αυτή υπονομεύει την αρχή της ισότητας και δικαιοσύνης, πλήττοντας την αξιοπιστία της ίδιας της Πολιτείας.
Η επαναφορά των δώρων στο Δημόσιο δεν αποτελεί μόνο ζήτημα ηθικής τάξης, αλλά και ουσιαστικής ενίσχυσης των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Είναι πλέον καιρός το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του και να δείξει ότι οι αρχές που επιβάλλει στον ιδιωτικό τομέα ισχύουν πρωτίστως για το ίδιο.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Γεωργίου Μακράκη (Αντιπρόεδρος Γενικού Συμβουλίου ΑΔΕΔΥ)
Η ανάγκη επαναφοράς των δώρων στο Δημόσιο
Η επαναφορά των δώρων (13ου και 14ου μισθού) για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο αποτελεί ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και οικονομικής επιβίωσης. Στις 27 Δεκεμβρίου, η ΑΔΕΔΥ κατέθεσε αίτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη διεξαγωγή πρότυπης δίκης, επιδιώκοντας να επανέλθει το καθεστώς που ίσχυε πριν το 2012, όταν τα επιδόματα εορτών και αδείας καταργήθηκαν από την τότε συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Τα δώρα θεσμοθετήθηκαν με τον Αναγκαστικό Νόμο 1777/1951 και αποτελούσαν για δεκαετίες αναπόσπαστο μέρος της οικονομικής ενίσχυσης των εργαζομένων. Ωστόσο, η κατάργησή τους άφησε τους δημόσιους υπαλλήλους σε δυσχερή θέση, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου η ακρίβεια και το υψηλό κόστος διαβίωσης επιβαρύνουν τις οικογένειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα καταγράφει από τις χαμηλότερες αγοραστικές δυνάμεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους μισθούς να μην επαρκούν για την κάλυψη βασικών αναγκών.
Η επαναφορά των δώρων δεν αποτελεί μόνο οικονομικό αίτημα, αλλά και ζήτημα αξιοπρέπειας. Ο 13ος και 14ος μισθός καταβάλλονται στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας ένα προφανές κενό ισονομίας. Επιπλέον, τα δώρα αποτελούν σημαντική οικονομική ανάσα, ιδιαίτερα σε περιόδους όπως οι γιορτές, όπου οι οικογενειακές ανάγκες αυξάνονται.
Η κυβέρνηση, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις της ΑΔΕΔΥ και άλλων συνδικαλιστικών φορέων, διαμηνύει ότι δεν προτίθεται να επαναφέρει τα δώρα, ακόμα και μερικώς. Την ίδια στιγμή, η χώρα κατέχει αρνητικές πρωτιές στην ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους.
Η επαναφορά των δώρων δεν είναι μόνο απαραίτητη, αλλά και επιτακτική. Είναι ένα βήμα προς την αποκατάσταση της κοινωνικής ισορροπίας, της οικονομικής δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας για χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο.
Γιώργος Μακράκης
Πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. “Δ. Θεοτοκόπουλος”
Αντιπρόεδρος Γενικού Συμβουλίου ΑΔΕΔΥ
Πότε και Πώς Αλλάζει το Μισθολογικό Κλιμάκιο (Μ.Κ) των Εκπαιδευτικών
