Όπως ξέρετε το e-wall διαβάζει πίσω από τα προφανή για τις εξελίξεις της εκπαίδευσης, μελετάει, ψάχνει και ρωτάει. Έτσι στο κείμενο αυτό δεν θα σας πούμε απλώς ότι ο νέος υπουργός είναι άριστος τεχνοκράτης. Εξάλλου τέτοιες διατυπώσεις είναι τόσο γενικές που αν το σκεφτείτε καταντούν να μη σημαίνουν απολύτως τίποτα. Όταν λοιπόν είδαμε τη νέα σύνθεση στην ηγεσία του υπουργείου παιδείας, αναρωτηθήκαμε, γιατί αυτοί; Γιατί όχι κάποιοι άλλοι; Έχουν σχέση με το χώρο; Τι πρέπει να περιμένουμε;
Κατ’ αρχήν να τονίσουμε ότι οι πολιτικές μιας κυβέρνησης είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητες με τα πρόσωπα και έχουμε πει ότι το μίγμα πολιτικής δεν αλλάζει αν αλλάξεις ένα όνομα υπουργού. Ωστόσο η ιστορία των ανθρώπων, η εμπειρία και η κατάρτισή τους μας δείχνουν το γιατί τοποθετήθηκαν σε αυτή τη θέση και κυρίως το σε ποια κατεύθυνση πρόκειται μάλλον να κινηθούν. Ας μη φλυαρούμε.
Διαβάζοντας για το νέο υπουργό παιδείας κύριο Κυριάκο Πιερρακάκη, μαθαίνουμε, εκτός από αυτά που έχουν γράψει όλοι, ότι ήταν ιδρυτικό μέλος και διευθυντής ερευνών του Think tank “διαΝΕΟσις”. (Δείτε το συγχαρητήριο γράμμα της ΜΚΟ για την πρώτη υπουργοποίησή του: Η διαΝΕΟσις συγχαίρει το νέο υπουργό) Η διαΝΕΟσις όπως διαβάζουμε στο site της, είναι είναι ένας ανεξάρτητος, μη-κερδοσκοπικός ερευνητικός οργανισμός, με ιδρυτή και πρόεδρο τον πρώην πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων(ΣΕΒ), του κυρίου Δασκαλόπουλου. Πως όμως ο κύριος Πιερρακάκης και η θητεία του σε ένα think tank συνδέεται με τη νέα υφυπουργό παιδείας κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου και την εκπαίδευση;
Διαβάζουμε λοιπόν στο site της διαΝΕΟσις: “Τον Ιούλιο του 2021 η ομάδα ειδικών της διαΝΕΟσις (που περιλαμβάνει από παιδαγωγούς και ψυχολόγους μέχρι διαιτολόγους και εργοθεραπευτές) συνεργάστηκε με την αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, η οποία είχε συσταθεί με πρωτοβουλία της Υφυπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου και, υπό τον συντονισμό του Καθηγητή Οικονομικών του πανεπιστημίου Yale (και μέλος του advisory board της διαΝΕΟσις) Κώστα Μεγήρ, συνέταξε ένα εκτενές κείμενο εργασίας (PDF) που, για πρώτη φορά, αναλύει λεπτομερώς το πώς ακριβώς πρέπει να λειτουργούν οι παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί στη χώρα.”
Η παραπάνω πρόταση λοιπόν για την προσχολική εκπαίδευση στην Ελλάδα, δεν ήταν απλώς γνώμες και ιδέες κάποιων ειδικών, αλλά υιοθετήθηκαν σε μεγάλο βαθμό σχεδόν αμέσως από την κυβέρνηση και έγιναν σχέδιο νόμου που παρουσιάστηκε από την ίδια την κυρία Μιχαηλίδου τον Σεπτέμβριο του 2021. Όποιος θέλει μπορεί να ανατρέξει στα παραπάνω link για να διαβάσει αναλυτικά, ωστόσο η κεντρική ιδέα για την προσχολική αγωγή είναι αυτό που ονομάζεται πλαίσιο «Κυψέλη», είναι όπως αναγράφεται “να φωτιστεί η φροντίδα και η εκπαίδευση ως ένα, να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε να βιώσουν ουσιαστικές και κατάλληλες μαθησιακές εμπειρίες τα παιδιά μέχρι 4 ετών και να στοιχειοθετήσει τη διεργασία ενοποίησης της προσχολικής αγωγής στην Ελλάδα.”
Εδώ μπορείτε να δείτε επιγραμματικά τι περιλαμβάνει το πιλοτικό σχέδιο προσχολικής αγωγής βασισμένο στην έννοια “Κυψέλη”. Ακόμη διαβάζουμε για το πλαίσιο της “κυψέλης” ότι: “συνοδεύεται από υποστηρικτικά υλικά για την εκπαίδευση των παιδαγωγών, καρτέλες με βασικούς άξονες και δραστηριότητες, πηγές για την ανάγνωση, την αφήγηση και το κινητικό παιχνίδι, καθώς και παιδαγωγικό υλικό από το πρόγραμμα Reach Up and Learn. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει μια σειρά από ευέλικτα μεθοδολογικά εργαλεία τα οποία η ομάδα της διαΝΕΟσις …προσάρμοσε και εξελλήνισε, ώστε να ενταχθούν στο πρόγραμμα της “Κυψέλης”, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. ”
Αυτά λοιπόν έχουν γίνει ήδη από το 2021 και φυσικά μοιάζουν να έχουν θετικά στοιχεία μέσα, δείχνουν να βασίζονται σε σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις διακεκριμένων επιστημόνων. Βέβαια υπάρχει και αντίλογος και μάλιστα επιστημονικός, ωστόσο εμείς δεν είμαστε ειδικοί σε αυτό, οπότε πάμε σε πιο απλά νοήματα. Είδαμε λοιπόν πως αυτά που προτείνει η διαΝΕΟσις έχουν πολλές πιθανότητες να γίνουν πραγματικότητα, να γίνουν νομοθεσία. Για να δούμε λοιπόν τι άλλο λέει.. Διαβάζουμε λοιπόν μια άλλη παλαιότερη δημοσίευση στο site της διαΝΕΟσις που προφανώς για να δημοσιεύεται απηχεί κάποιες άλλες σκέψεις του ισχυρού αυτού think tank(Γιατί Η Ελλάδα Πρέπει Να Επενδύσει Στην Προσχολική Αγωγή):
“Όλο αυτό το πρόγραμμα/πλαίσιο περιγράφει δραστηριότητες και δράσεις που βεβαίως υπερβαίνουν κατά πολύ τις δυνατότητες της σημερινής διοικητικής διάρθρωσης της προσχολικής αγωγής στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, προτείνεται και μια νέα διοικητική δομή για να υποστηρίζει τη λειτουργία όλων των παραπάνω. Η σύσταση ενός Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, το οποίο θα εξασφαλίζει τη λειτουργία της προσχολικής αγωγής, συντονίζοντας τα δύο συναρμόδια υπουργεία, θα ήταν ένα καλό πρώτο βήμα για τη διοικητική ενοποίηση της προσχολικής αγωγής.”
Και επιτέλους φτάνουμε στο ζουμί…Διαβάζουμε τα συμπεράσματα της ίδιας δημοσίευσης:
- Οι δομές είναι απαρχαιωμένες και καλύπτουν ανάγκες τόσο επίκαιρες όσο η ενσωμάτωση των περιοχών που προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα το 1930. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη αναβάθμισης του ελληνικού συστήματος προσχολικής αγωγής
- Να ενοποιηθούν οι δομές παροχής προσχολικής αγωγής σε έναν οργανωτικό φορέα, ο οποίος θα έχει την ευθύνη της λειτουργίας και της αξιολόγησης τόσο των παιδικών σταθμών της χώρας, όσο και των νηπιαγωγείων, όπως γίνεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
- Οι παιδικοί σταθμοί να αποκτήσουν επίσημο εκπαιδευτικό χαρακτήρα, και να συνταχθεί ενιαίο curriculum με συγκεκριμένες εκπαιδευτικές κατευθύνσεις για όλες τις ηλικίες της προσχολικής εκπαίδευσης.
Ευχαριστούμε όσους αναγνώστες έφτασαν έως εδώ, ελπίζουμε να το πιάσατε το υπονοούμενο και είστε πιο ψιλιασμένοι πια για το τι μας περιμένει στην εκπαίδευση, στο γιατί αυτός ο υπουργός, γιατί αυτή η υφυπουργός κτλ… Εμείς απλώς διαβάσαμε κάποια πράγματα και τα μοιραστήκαμε μαζί σας. Τα συμπεράσματα δικά σας.
