Κρήτη

Κρήτη: Οι εκπαιδευτικοί της μεγαλονήσου απορρίπτουν την επιχείρηση συμφιλίωσης με τον ναζισμό!

Η επίσκεψη Ελλήνων και Γερμανών καθηγητών στο μνημείο που ανεγέρθη από τη Βέρμαχτ το 1941 στα Χανιά, προκαλεί αντιδράσεις

Οι εκπαιδευτικοί της μεγαλονήσου απορρίπτουν την επιχείρηση συμφιλίωσης με τον ναζισμό και με ομόφωνο ψήφισμα καταδικάζουν τις εκδηλώσεις και στηλιτεύουν το Υπουργείο Παιδείας

Αρνηση των καθηγητών της Κρήτης να συμφιλιωθούν με τον ναζισμό σκόνταψε μία ακόμη προσπάθεια χειραγώγησης της ελληνικής εκπαίδευσης από το γερμανικό κράτος, με τις ευλογίες πάντα του δικού μας Υπουργείου Παιδείας και προσωπικά της κυρίας Κεραμέως.

Το πρόσφατο κρούσμα κατήγγειλε εγκαίρως ο εκπρόσωπος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Γερμανικών Οφειλών Αριστομένης Συγγελάκης με επίσημη ανακοίνωση, που όμως δεν στάθηκε ικανή να… αναχαιτίσει την ανοίκεια πίεση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών και της γερμανικής πρεσβείας για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης.

Μεγάλη Βρετανία/Αξιολόγησή: Διευθύντρια δημοτικού σχολείου αυτοκτόνησε μετά την υποβάθμιση του σχολείου της από τους επιθεωρητές!!

H τυφλή μαθήτρια από την Κρήτη που αρίστευσε στις εξετάσεις αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση

«Στη ζωή δεν υπάρχει λόγος να αποθαρρύνεται κανείς», είχε δηλώσει η τυφλή μαθήτρια από την Κρήτη, Παρασκευή Κουτσαΐδη, που η ιστορία της αποδεικνύει ότι αν έχεις δύναμη ψυχής μπορείς να πετύχεις τα πάντα. Η Παρασκευή γεννήθηκε τυφλή. Στα 17 της, διάβασε όλα τα μαθήματα της Γ’ Λυκείου σε γραφή Braille, αρίστευσε στις εξετάσεις και με μέσο όρο 19,9 κατοχύρωσε τη δική της θέση στο Πανεπιστήμιο.

«Μου αρέσουν οι ξένες γλώσσες γι’ αυτό θα δηλώσω πρώτη τη Γαλλική Φιλολογία. Στο μέλλον θα μου άρεσε να διδάξω ή να ασχοληθώ με τη μετάφραση και τη διερμηνεία» είχε πει η Παρασκευή Κουτσαΐδη. Πλέον, ανεβαίνει τα σκαλιά της Φιλοσοφικής χρησιμοποιώντας το λευκό μπαστούνι της.

 

Όταν ήταν μικρή την «έτρωγαν» τα «γιατί»: «δυσκολευόμουν να καταλάβω γιατί φαίνεται τόσο έντονη η διαφορά μου με τους υπόλοιπους. Τα μάτια μου είναι ολόκληρα γαλάζια και τα παιδιά, ήταν αδιάκριτα, ρωτούσαν για να μάθουν. Καθώς μεγάλωνα, αυτό που με ενδιέφερε δεν ήταν το να μη ρωτήσουν -κι εγώ θα ρώταγα αν έβλεπα ένα κορίτσι σαν εμένα- ήταν να μη γίνει το πρόβλημα της όρασής μου αιτία για να μου φέρονται διαφορετικά». Δυνατό στήριγμα στη ζωή της, είναι πάντα ο αδερφός της, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου της Πάτρας.

Η τυφλή μαθήτρια που πήρε απολυτήριο με άριστα

 

Η μητέρα της, καθηγήτρια Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και ο πατέρας της, ηλεκτρονικός στο Ιδρυμα Τεχνολογίας και Ερευνας στο Ηράκλειο, επέλεξαν παρά το πρόβλημα όρασης, να μη τη γράψουν σε ειδικό σχολείο. Πήρε απολυτήριο με άριστα από το Πειραματικό Λύκειο Ηρακλείου Κρήτης «ήμουν η μόνη τυφλή στην τάξη αλλά δεν είχα πρόβλημα, παρακολουθούσα κανονικά. Οι συμμαθητές μου έβλεπαν ενώ εγώ όχι και πιστεύω ότι δεν κέρδισα μόνο εγώ από αυτούς αλλά και εκείνοι που έζησαν από κοντά το πρόβλημα μου».

Τη χρονιά που πέρασε, ακολούθησε την ίδια σκληρή προετοιμασία με τους συμμαθητές της, στο τέλος όμως, έδωσε ενδοσχολικές εξετάσεις: «Κανονικές Πανελλήνιες είναι δύσκολο να δώσεις γιατί δεν επιτρέπει το Υπουργείο να μεταφραστούν τα θέματα σε γραφή Braille. Διαγωνίζεσαι ενδοσχολικά, σε θέματα ανάλογου επιπέδου δυσκολίας».

Μιλάει άπταιστα Αγγλικά, πέρσι πήρε το τελευταίο πτυχίο Γαλλικών ενώ φέτος λόγω του εντατικού διαβάσματος, «έμεινα λίγο πίσω στο πιάνο». Οι καθηγητές της μιλούν για μια αγωνίστρια της ζωής.

 

H τυφλή μαθήτρια, το μήνυμά της και τα «ευχαριστώ» της

 

«Στη ζωή δεν υπάρχει λόγος να αποθαρρύνεται κανείς» είναι το μήνυμα που στέλνει η Παρασκευή.

«Αν έχουμε ανθρώπους δίπλα μας που μπορούν να μας υποστηρίξουν αξίζει να προσπαθούμε. Κι εγώ χρωστάω, στους γονείς και τους καθηγητές μου».

Η Παρασκευή Κουτσαΐδη απέδειξε στον εαυτό της κι έπειτα σε όλους εμάς ότι αν έχεις θέληση και όνειρα, θα βρεις τον τρόπο. Στόχος είναι όλοι μας να βοηθάμε με τον τρόπο μας ώστε ο δρόμος γι’ αυτούς τους ανθρώπους να έχει όσο γίνεται λιγότερα εμπόδια. Ορατά και μη.

 

ΠΗΓΗ

 

«Ο κόσμος που πρέπει να αλλάξουμε», του Τζίντζιου Μίλτου

Μου πήρε αρκετά δευτερόλεπτα να βρω το λάθος της φωτογραφίας.

unnamed E-WALL

Όταν το βρήκα, ένιωσα έντονη απογοήτευση. Απογοήτευση αρχικά για εμένα τον ίδιο που μου πήρε τόσο πολύ χρόνο να αντιληφθώ κάτι τόσο προβληματικό. Απογοήτευση αμέσως μετά για την κοινωνία μας, για τις αρχές μας, για τις επιλογές μας. Απογοήτευση για τις προτεραιότητες που έχουν επικρατήσει στα κοινά.

Άκουσα στη συνέχεια ότι πρόκειται για μια εκδήλωση εγκαινίων στην Κρήτη. Διακρίνονται διάφοροι τοπικοί αιρετοί και γνωστά στελέχη της κυβέρνησης(μαζί και ο υπουργός πολιτισμού Λευτέρης Αυγενάκης), αρκετοί κληρικοί, όλοι ντυμένοι με τα ανάλογα κοστούμια για την εκδήλωση. Προσπαθησαν να αυτοπροβληθούν μέσω της εκδήλωσης, να κερδίσουν δημοσιότητα.

Κάπου εκεί σε μια γωνίτσα, στην κατω δεξιά πλευρά της φωτογραφίας, βρίσκεται παραγκωνισμένος ενας άνθρωπος καθισμένος στο αναπηρικό του αμαξίδιο. ΚΑΤΩ από το βάθρο. ΕΚΤΟΣ εξέδρας επίσημων. Σε μια εκδήλωση για τον αθλητισμό ξεχάστηκε η παρουσία του προέδρου της παραολυμπιακής επιτροπής. Και θα ξαναπώ, πρόκειται για τον πρόεδρο της παραολυμπιακής επιτροπής. Δηλαδή αν δεν ήταν πρόεδρος που θα βρισκόταν, θα ήταν πεταμένος στην άμμο;

Αυτή η φωτογραφία θα πρέπει να είναι πραγματική γροθιά στο στομάχι κάθε λογικού και νοήμονος συνανθρώπου και συναδέλφου. Οφείλει να ξεπερνάει όλα τα ιδεολογικά και ευρύτερα πολιτικά κριτήρια του καθενός από μας. Μια μικρογραφία, ένα αντιπαράδειγμα, όσων δεν πρέπει να συμβαίνουν.

Σ’ αυτό το σημείο μπορούμε να αναλογιστούμε ποια είναι η δική μας θέση. Σαν εκπαιδευτικοί τι πρέπει να κάνουμε, ώστε οι μαθητές μας και μελλοντικοί πολίτες αυτής της χώρας να μην επαναλάβουν τα δικά μας λάθη. Μέχρι σήμερα το πρωί θεωρούσα ότι ζούμε σε μια πιο ευαισθητοποιημένη εποχή σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Η πραγματικότητα με διέψευσε.

Η φωτογραφία αυτή ας αποτελέσει την αφόρμηση που θα μας προτρέψει να αναζητήσουμε την αλλαγή. Ας μιλήσουμε στους μαθητές μας για την ισότητα, τα ίσα ανθρώπινα δικαιώματα. Όχι όμως από υποχρέωση, επειδή είναι κάποια παγκόσμια ημέρα ή επειδή ήρθε η ανάλογη εγκύκλιος. Ας δώσουμε αφορμές για συζήτηση με τους μαθητές μας δείχνοντας αυτή τη φωτογραφία. Είμαι σίγουρος ότι ένα παιδί μπορεί να βρει το λάθος στη φωτογραφία πολύ πιο σύντομα από εμένα κι αυτό το γεγονός είναι η ελπίδα μας για το αύριο.

Ο κόσμος απαιτεί αλλαγή κι εμείς είμαστε επιφορτισμένοι με αυτό το έργο. Εμείς οι ίδιοι πρέπει πρώτα να πιστέψουμε σε αυτή την αλλαγή και ο καθένας ξεχωριστά να προσπαθήσει να αναπτύξει τις ευαισθησίες των μελλοντικών πολιτών, για να μην αναγκαστούμε να ξαναέρθουμε αντιμέτωποι με τέτοια στιγμή ντροπής για την κοινωνία μας.

Δάσκαλος πρέπει να σημαίνει ασφάλεια… και μια δασκάλα από την Κρήτη το απέδειξε στην πράξη

Μια μαθήτρια βρήκε το θάρρος και εκμυστηρεύτηκε στην δασκάλα της, ότι είχε πέσει θύμα βιασμού από τον εξ αγχιστείας συγγενή της, επανειλημμένως, από τα 8 της χρόνια.
Η δασκάλα έδρασε αμέσως και ήδη ο άνδρας σε βάρος του οποίου έγινε η καταγγελία έχει οδηγηθεί χθες στα Δικαστήρια Ηρακλείου.
Μια πράξη που φαντάζει αυτονόητη, αλλά μόνο τέτοια δεν είναι. Χάρη στη δασκάλα αυτή, υπήρχε ένα περιβάλλον, που το κορίτσι ένιωθε ασφάλεια, ενώ όταν το έμαθε τι συμβαίνει έδρασε αμέσως.
Τέτοιες δασκάλες χρειάζονται σήμερα πιο πολύ από ποτέ.
((rosa))
Κύλιση προς τα επάνω