Σπάνια καταπιανόμαστε με ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Όμως η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη σε κορυφαία ευρωπαϊκή θέση δεν αφήνει περιθώρια σιωπής. Όχι μόνο γιατί αφορά την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και γιατί πρόκειται για έναν πολιτικό που έχει αφήσει βαρύ αποτύπωμα στην εκπαίδευση, με επιλογές που δίχασαν, προκάλεσαν και –σε αρκετές περιπτώσεις– ποινικοποίησαν τη δημόσια παιδαγωγική λειτουργία.
Ο πρώην υπουργός Παιδείας είναι ο πρώτος μεταπολιτευτικά που κυνήγησε νομικά εκπαιδευτικούς, στέλνοντάς τους στα δικαστήρια επειδή αντιστάθηκαν σε πολιτικές επιβολής, αξιολόγησης-τιμωρίας και διοικητικού αυταρχισμού. Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν ξεχνά ότι επί της θητείας του η διαφωνία μετατράπηκε σε πειθαρχικό αδίκημα και η συλλογική διεκδίκηση σε «παραβίαση καθήκοντος».
Η Παιδεία ως πεδίο πειραματισμού και σύγκρουσης
Η υπουργία Πιερρακάκη στην Παιδεία δεν χαρακτηρίστηκε από διάλογο, αλλά από μονομερείς επιλογές.
Ο νόμος για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια –παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις περί «μη προτεραιότητας»– ήρθε να αμφισβητήσει ευθέως τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, προκαλώντας έντονες κοινωνικές και ακαδημαϊκές αντιδράσεις. Ένας νόμος που παρουσιάστηκε ως «μεταρρύθμιση», αλλά ερμηνεύτηκε από πολλούς ως θεσμική υποχώρηση υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων.
Παράλληλα, η ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης προβλήθηκε ως πανάκεια, ενώ στην πράξη συνοδεύτηκε από outsourcing κρίσιμων λειτουργιών, ελλείψεις σε υποδομές και μετακύλιση κόστους σε εκπαιδευτικούς και οικογένειες. Η Παιδεία αντιμετωπίστηκε περισσότερο ως project management και λιγότερο ως κοινωνικό δικαίωμα.
Οι απόψεις του Κυριάκου Πιερρακάκη για την οικονομία είναι γνωστές και σαφείς. Όπως δήλωσε στο Delphi Economic Forum (9/4/2025), ακόμη και αν υπήρχαν τα χρήματα για 13ους και 14ους μισθούς και συντάξεις, «δεν θα έπρεπε να είναι αυτή η προτεραιότητα». Μια δήλωση που συνοψίζει το πολιτικό του αξιακό πλαίσιο: κοινωνικές ανάγκες δεύτερες, δημοσιονομική πειθαρχία πρώτη. Χιλιάδες Κενές Θέσεις στα Πανεπιστήμια – Πώς η ΕΒΕ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) Οδηγεί σε Άδειες Αίθουσες και Υπερφορτωμένα Τμήματα
Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη ότι οι ισχυροί της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον είδαν ως τον κατάλληλο άνθρωπο για την προεδρία του Eurogroup. Έναν θεσμό που δεν έχει θεσμική νομική υπόσταση, δεν κρατά επίσημα πρακτικά και λαμβάνει αποφάσεις με τεράστιες συνέπειες για λαούς και κράτη, χωρίς δημοκρατική λογοδοσία.
Η στήριξη του Πιερρακάκη στην αξιοποίηση –ή ουσιαστικά στην κατάσχεση– των παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων τον έφερε σε αντίθεση ακόμη και με τον Βέλγο υποψήφιο Vincent Van Peteghem, ο οποίος χαρακτήρισε μια τέτοια κίνηση «νομικά επικίνδυνη» και «θεμελιωδώς λανθασμένη». Οι ανησυχίες για δικαστικές προσφυγές και γεωπολιτικές συνέπειες αγνοήθηκαν.
Αντίθετα, οι ισχυροί της «συμμαχίας των προθύμων» βρήκαν στο πρόσωπο του Έλληνα υπουργού έναν πρόεδρο πρόθυμο να νομιμοποιήσει επιλογές που εντείνουν την πολεμική κλιμάκωση και την οικονομική αστάθεια.
Στην «Δανιμαρκία των Βαλκανίων», ο ενθουσιασμός περισσεύει. Τραπεζίτες, θεσμοί και εγχώριοι υποστηρικτές πανηγυρίζουν για τον «Έλληνα Ντάισελμπλουμ», λησμονώντας τον ρόλο που έπαιξε το Eurogroup στην επιβολή μνημονίων, λιτότητας και κοινωνικής φτωχοποίησης. Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Τι ισχύει; Μύθοι, ανακρίβειες και υπερβολές.
