Μετά την αθωωτική απόφαση του Εφετείου για τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΜΕ Κέρκυρας, θεωρούμε αναγκαίο να σχολιάσουμε μια πτυχή της συγκεκριμένης υπόθεσης που προβλημάτισε έντονα πολλούς εκπαιδευτικούς και προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση.
Στη συγκεκριμένη δίκη, συνήγορος κατηγορίας ήταν ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ Κέρκυρας θέλει να ξεκαθαρίσει εξαρχής ότι δεν επιθυμεί να υποδείξει σε κανέναν πώς θα ασκήσει το επάγγελμά του, ούτε να μπει σε μια συζήτηση για τα όρια της επιχειρηματολογίας που ένας δικηγόρος επιλέγει να χρησιμοποιήσει μέσα σε ένα δικαστήριο προκειμένου να στηρίξει τον εντολέα του.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά απλώς έναν δικηγόρο που υπερασπίζεται έναν πελάτη. Αφορά έναν θεσμικό εκπρόσωπο ενός μεγάλου επιστημονικού και επαγγελματικού σωματείου της πόλης μας. Και ακριβώς αυτή η ιδιότητα, σε συνδυασμό με ορισμένα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης, μας υποχρεώνει να τοποθετηθούμε δημόσια.
Συγκεκριμένα, μεταξύ των επιχειρημάτων που ακούστηκαν, ήταν ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ εξέδωσε την επίμαχη ανακοίνωση επειδή οι εκπαιδευτικοί «ξεβολεύονται». Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που απαξιώνει συνολικά τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών και παρουσιάζει τη συνδικαλιστική δράση ως αποτέλεσμα προσωπικής βολής ή ξεβολέματος.
Θεωρούμε ότι τέτοιου είδους επιχειρήματα, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από έναν θεσμικό εκπρόσωπο ενός σωματείου εργαζομένων, δημιουργούν εύλογες απορίες. Πολύ περισσότερο, όταν είναι γνωστό ότι ο ίδιος, ως Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας, έχει πρωτοστατήσει σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα των δικηγόρων, φτάνοντας ακόμη και σε συμβολικές, δυναμικές μορφές πάλης, όπως η κατάληψη του δικαστικού μεγάρου.
Είμαστε βέβαιοι ότι τότε, κανένας δεν θα τολμούσε καν να σκεφτεί ότι οι κινητοποιήσεις αυτές έγιναν επειδή οι δικηγόροι «ξεβολεύονται» από κυβερνητικές πολιτικές. Αντίθετα, όλοι αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για μορφές συλλογικής διεκδίκησης επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων.
Με την ίδια λογική, θεωρούμε αυτονόητο ότι και οι εκπαιδευτικοί, μέσα από τα σωματεία τους, έχουν το δικαίωμα να αναδεικνύουν προβλήματα, να ασκούν κριτική και να υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο χωρίς να απαξιώνονται οι αγώνες τους.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ Κέρκυρας είναι βέβαιο, ότι η συντριπτική πλειονότητα των δικηγόρων της Κέρκυρας – άνθρωποι που εργάζονται καθημερινά μέσα σε δύσκολες συνθήκες – δεν συμμερίζεται την αντίληψη ότι οι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται επειδή «ξεβολεύονται», όπως ακούστηκε στη διάρκεια της συγκεκριμένης δίκης.
Η αξιολόγηση στην πράξη: Βιολόγος διδάσκει Χημεία, σύμβουλοι αξιολογούν χωρίς μαθητές!
