«Ούτε 15 λεπτά με τα πόδια». Με αυτή τη φράση επιχειρήθηκε, σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό, να παρουσιαστεί ως ασήμαντη η απόσταση που θα πρέπει πλέον να διανύουν οι μαθητές από το Κανόνι έως το πλησιέστερο Γυμνάσιο και Λύκειο, μετά την πρόταση για το κλείσιμο του 4ου ΓΕΛ και του 7ου Γυμνασίου Κέρκυρας και τη μετατροπή τους σε «πειραματικά».
Η πραγματικότητα, ωστόσο, διαψεύδει τους ισχυρισμούς. Η απόσταση ξεπερνά τα 2 χιλιόμετρα και οι μαθητές καλούνται να τη διανύουν καθημερινά, δύο φορές την ημέρα, με τα πόδια. Και όλα αυτά σε δρόμους που συχνά πλημμυρίζουν, με ελλιπή υποδομή και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι καιρικές συνθήκες ή το βάρος των σχολικών τσαντών, γεμάτων βιβλία και υλικά.
Οι δηλώσεις αυτές, αντί να αμβλύνουν, εντείνουν τις αντιδράσεις γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών, οι οποίοι επισημαίνουν ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς χιλιομετρικό, αλλά βαθιά παιδαγωγικό και κοινωνικό. Η καθημερινή μετακίνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως λεπτομέρεια, όταν επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια, την υγεία και τη σχολική ζωή των παιδιών.
Με βάση τα λεγόμενα της Διευθύντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας, η ΕΛΜΕ Κέρκυρας δημιούργησε σχετική αφίσα, αποτυπώνοντας με σαφήνεια το χάσμα ανάμεσα στις δηλώσεις και την πραγματικότητα που βιώνουν οι μαθητές. Μια πραγματικότητα που απαιτεί σοβαρό διάλογο, ουσιαστικές λύσεις και, πάνω απ’ όλα, σεβασμό στις ανάγκες της σχολικής κοινότητας.
Σπύρος Θύμης (ΕΛΜΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ)
