Ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα την εκπαιδευτική κοινότητα είναι τα ατυχήματα και τα περιστατικά βίας στον χώρο εργασίας. Επιθέσεις, τραυματισμοί, ατυχήματα που σχετίζονται με τη δουλειά μας εντός ή εκτός σχολικής μονάδας, περιστατικά κατά τη διάρκεια εκδρομών και εφημεριών, συνθέτουν μια πραγματικότητα που συχνά αποσιωπάται ή αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο περιστατικό.
Το ισχύον θεσμικό καθεστώς αφήνει συχνά τους/τις εκπαιδευτικούς εκτεθειμένους/ες. Η νομική κάλυψη είναι ασαφής ή ανεπαρκής, ενώ σε περιπτώσεις τραυματισμών, επιθέσεων ή “εργατικών ατυχημάτων”, οι ευθύνες μετακυλίονται έμμεσα στον εργαζόμενο, αντί να αναλαμβάνονται από την πολιτεία που διαμορφώνει τις συνθήκες λειτουργίας του σχολείου. Η ανάγκη για ουσιαστική θεσμική και νομική θωράκιση των εκπαιδευτικών είναι πλέον επιτακτική.
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η συστηματική καταγραφή περιστατικών που έχουν συμβεί σε σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα, ατυχήματα, τραυματισμοί, επιθέσεις, περιστατικά εκφοβισμού ή απειλών σε βάρος εκπαιδευτικών. Η συγκέντρωση τεκμηριωμένων στοιχείων μπορεί να αποτελέσει εργαλείο συλλογικής διεκδίκησης και πίεσης προς το Υπουργείο Παιδείας, ώστε το ζήτημα να αναγνωριστεί ως δομικό πρόβλημα του δημόσιου σχολείου.
Τα παραπάνω συνδέονται άμεσα με πολιτικές επιλογές και ευθύνες. Η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, τα διαρκή κενά και η υποστελέχωση των σχολείων σε εκπαιδευτικό προσωπικό, η έλλειψη υποστήριξης (Ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό), δημιουργούν συνθήκες πίεσης, έντασης και ανασφάλειας μέσα στις σχολικές μονάδες.
Την ίδια στιγμή, οι ακατάλληλες ή/και επικίνδυνες κτιριακές υποδομές, τα παλιά σχολικά κτίρια χωρίς επαρκή μέτρα ασφάλειας, οι κατά παρέκκλιση συμπτύξεις τμημάτων και το «στοίβαγμα» μαθητών σε αίθουσες που δεν πληρούν βασικές προδιαγραφές, επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα εκπαιδευτικών και μαθητών/τριών. Οι συνθήκες αυτές αυξάνουν αντικειμενικά τον κίνδυνο ατυχημάτων και εντάσεων και μετατρέπουν τον χώρο εργασίας σε περιβάλλον επισφαλές.
Η διεκδίκηση θεσμικής και νομικής προστασίας των εκπαιδευτικών έχει τεθεί επανειλημμένα από το συνδικαλιστικό κίνημα, όπως αποτυπώνεται και στις αποφάσεις των συνεδρίων της Ομοσπονδίας:
20ο Συνέδριο ΟΛΜΕ
- Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το εργασιακό καθεστώς.
- Εκσυγχρονισμός της υφιστάμενης νομοθεσίας προς την κατεύθυνση της θεσμικής προστασίας εκπαιδευτικών και μαθητών/τριών.
- Νομική υποστήριξη και προστασία των εκπαιδευτικών.
21ο Συνέδριο ΟΛΜΕ
- Θεσμική και νομική προστασία των εκπαιδευτικών για τις εκδρομές, τις εφημερίες και τα περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού.
- Δημιουργία νομικού τμήματος σε κάθε ΠΔΕ και ΔΔΕ για την υποστήριξη τόσο των υπηρεσιακών συμβουλίων όσο και των ίδιων των εκπαιδευτικών.
- Πλήρης κάλυψη κάθε εκπαιδευτικού σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος από, προς και εντός του χώρου εργασίας.
Χρειάζεται να επιμείνουμε, να γίνει καταγραφή περιστατικών, οργανωμένη συλλογή τους, ανάδειξη των πραγματικών αιτιών και συντονισμένη πίεση μέσω των αιρετών εκπροσώπων του κλάδου, της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ. Η θεσμική και νομική προστασία του εκπαιδευτικού είναι αναγκαία προϋπόθεση για ένα ασφαλές, ανθρώπινο και λειτουργικό δημόσιο σχολείο.
Με συναδελφικούς, αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Εκπαιδευτικοί Δημόσιου Τομέα: Πώς διαμορφώνονται οι καθαρές αποδοχές από 1η Ιανουαρίου 2026
Θοδωρής Κατσωνόπουλος
Αιρετό μέλος του ΚΥΣΔΕ
εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο των Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων
